Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

jesiencholia


z palonych traw. jestem dymem
wiolonczelowym legato
wnikam w nieboskłon gdy dęby
złotością stają do walki

przegrają zbrojne w cynober
żar przemieniając w uległość
wiatr zliże rany pokornym
a mgła rozjaśni żałobę

wgryziona w chmurne akordy
w oczy spragnione kontrastu
rozwiewam wielkie nadzieje
na zmartwychwstanie czasu




https://youtu.be/uu9XbrtFKhI

autor

Wanda Kosma

Dodano: 2021-10-13 20:27:45
Ten wiersz przeczytano 1326 razy
Oddanych głosów: 52
Rodzaj Wolny Klimat Refleksyjny Tematyka Życie
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (34)

BordoBlues BordoBlues

Dotknęłaś metafizyki przemijania. Czas to mocarz
okrutny, a jesienne smuteczki osiadają na duszy jak
mgła poranna.
Pozdrowionka :)

Belamonte Belamonte

myślę że jesień jest dana po to by doznać
wszechoświecenia

mariat mariat

Powiem tym razem Wando, że smutnawo kończysz wiersz.
Dlaczego beznadzieją?
Jej nigdy nie wolno o tracić.

Regiel Regiel

Poezja nieosiągalna dla wielu Autorów Beja, do których
zaliczam też siebie.
Chylę czoła przed Twoim poetyckim talentem.

Dziadek Norbert Dziadek Norbert


Taki to urok jest jesieni,
która szykuje nas do zimy,
czas do przodu szybko pędzi,
zatrzymać go nie potrafimy.

Jak zwykle piękny z wyższej półki wiersz Wando.
Serdecznie pozdrawiam życząc miłego wieczoru :)

Angel Boy Angel Boy

Wiersz naprawdę wciągający i z przyjemnością się go
czyta :) Pozdrawiam serdecznie +++

andreas andreas

Tak sobie pomyślałem,że dzisiejszy przegląd zacznę od
górnego "C" i dlatego wstąpiłem do Ciebie.Oczywiście
nie zawiodłem się.
Wszystkiego dobrego.

_wena_ _wena_

Jesienna melancholia harmonizuje życie i przyrodę,
pozwala ludziom zatrzymać się na chwilę, by zanurzyć
się w rozmyślaniu, choćby na nieuchronnym przemijaniu
czasu.
Zauroczona wierszem
pozdrawiam serdecznie :)

Sotek Sotek

Wiersz odbieram w melancholijnym tonie. Rozbudzasz
wyobraźnię opisywanym jesiennym tematem.
Pozdrawiam
Marek

wolnyduch wolnyduch

Piękna metaforyczna Poezja,
z walką przyrody w tle,
ale i z nadzieją na jej odradzanie...
Tytuł też mi się podoba, taki swoisty neologizm od
melancholii, msz.
Pozdrawiam serdecznie i jak zwykle z podziwem, Wandziu
:)

DWC. DWC.

i tylko w jeżach nadzieja...pozdrawiam

Enigmatyczna Enigmatyczna

Za Sławkiem ośmielę się powtórzyć...jesień przytłacza,
sprzyja nostalgii i rozmarzeniu.

Wiersz cudny...ja też już jesiennieję....

Pozdrawiam cieplutko i oby do wiosny, bo nie cierpię
zimy i słotnej, zimnej jesieni :-(.

Gminny Poeta Gminny Poeta

Ładnie napisane i nastrojowo, a i sprytne nowe słowo
zamieściłaś w tytule, zatem wszystko na tak, choć
jesiencholia przytłacza. Pozdrawiam z uśmiechem:)))

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Ola

Bella Jagódka

anna

AMOR1988

marcepani


więcej »