Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Ki diabeł...

uprzykrzał jej życie :(

Kpił sobie z jej urody i niskiego wzrostu,
szydził, że nie była zdolną gruszek rodzić;
zapomniał bies, że zgodnie z prawem natury,
nie mogła wydawać na świat cudzych owoców.
Dokuczał też wiatr wiejący z północy,
nie wiedzieć czemu, targał za włosy.
Żar z nieba tylko wzmagał pragnienie,
deszcz je gasił, pojąc listki, przynosił
chwilową ulgę podwiędłym korzeniom.
Wciąż narzekała, że w cieniu jej korony
nikt nie szukał miejsca na odpoczynek.
Czasem pies ocierając się o podwinięte
listne gałązki, skrapiał je uryną...
Była zwyczajną rośliną nazywana rokitą,
choć nie podpisała cyrografu z diabłem.
W czym zawiniła, że była niepozorną,
mniej urodziwą, niż jej wybujałe siostry?
Czy nie zasłużyła na godność i szacunek?
Spędzając życie na uwięzi, marzyła o tym,
żeby poeci rozsławiali jej imię, echem
niesionym po lesie, w cichym miejscu,
gdzie na długie lata zapuściła korzenie...
Minął jakiś czas, ślad po niej zaginął.
Ech, życie! Czemu jesteś niesprawiedliwe?

autor

_wena_

Dodano: 2021-11-06 09:45:33
Ten wiersz przeczytano 4300 razy
Oddanych głosów: 72
Rodzaj Monolog Klimat Refleksyjny Tematyka Przyroda
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (93)

_wena_ _wena_

Dziękuję Wando za przeczytanie i pozostawiony rzeczowy
komentarz.
Serdecznie pozdrawiam :)

Wanda Kosma Wanda Kosma

Wzruszający przekaz z refleksją, która mnie osobiście
zasmuca. Są takie okoliczności i losy, którym nie
pomagają nawet marzenia... Pozdrawiam serdecznie i
bardzo dziękuję za Twoje wizyty.

_wena_ _wena_

Przypomniałaś mi bajkę o dębie i trzcinie La Fontaina.

Dziękując za przeczytanie i komentarz, ciepło
pozdrawiam :)

lenora lenora

Rokita o giętkich gałązkach, które łatwo nagiąć, ale
trudno złamać. Silna i odporna, przetrwała, mimo
zalewania trującymi słowami. Lubię i podziwiam takie
"Rokity".
Pozdrawiam

_wena_ _wena_

Zwykli ludzie żyjący wśród tłumu umierają w samotności
bez rozgłosu.
Można odnieść wrażenie, że świat o nich zapomniał :(
Dziękując za przeczytanie i komentarz, serdecznie
pozdrawiam.

tsmat tsmat

Witaj
Refleksja o samotnym człowieku mi się nasunęła. Żył,
marzył, a po latach zniknął w tłumie jakby nigdy nic
/nie było.
Pozdrawiam.
;)

_wena_ _wena_

Dziękuję Alu za przeczytanie i pochwałę monologu :)

Alka Alka

Często odrzucamy to, co na pierwszy rzut oka wydaje
nam się nieatrakcyjne. Piękny wiersz, moim zdaniem
bardzo refleksyjny.

_wena_ _wena_

Dziękuję :)

ANDO ANDO

Ileż szacunku i dobroci dla wierzby - rokity.
Wmalowanej w nasz pejzaż, a tak niezauważalnej.Z
podobaniem wielkim :)

_wena_ _wena_

Dziękuję Kubo za przeczytanie i miły komentarz,
serdecznie pozdrawiam :)

kuba-winetu kuba-winetu

Piękny wiersz . Skryte spojrzenie w koło daje dużo do
myślenia.
Pozdrawiam serdecznie

_wena_ _wena_

Dziękuję Tomku za wgląd i miły komentarz :))

aTOMash aTOMash

Ilez piekna w tej zadumie, pozdrawiam z podziwem:)

_wena_ _wena_

Dziękuję MAGNOLIO za wgląd do wiersza a także za
piękny komentarz :))

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

anna

Ola

Bella Jagódka

AMOR1988

marcepani


więcej »