Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Ki diabeł...

uprzykrzał jej życie :(

Kpił sobie z jej urody i niskiego wzrostu,
szydził, że nie była zdolną gruszek rodzić.
Widocznie bies nie wiedział, że zgodnie
z prawem natury nie była w stanie wydać
na świat cudzych owoców.
Dokuczał też wiatr wiejący z północy,
nie wiedzieć czemu, targał za włosy.
Żar z nieba tylko wzmagał pragnienie,
a deszcz je gasił, pojąc podwiędłe listki,
przynosił ulgę przesuszonym korzeniom.
Wciąż narzekała, że w cieniu jej korony
nikt nie szukał miejsca na odpoczynek.
Czasami pies ocierał się o podwinięte
listne blaszki na gałązkach, podnosząc
tylną łapę, skrapiał je uryną.
Z rzadka lis przemykał obok płożącego
krzewu, jedynie mysz polna mogła
swobodnie prześlizgnąć się pod nim.
Była zwyczajną rośliną nazywana rokitą,
choć nie podpisała cyrografu z diabłem.
W czym zawiniła, że była niepozorną,
mniej urodziwą, niż jej wybujałe siostry?
Czy nie zasłużyła na godność i szacunek?
Spędzając życie na uwięzi, marzyła o tym,
żeby wzięci poeci częściej o niej pisali…
Byłaby też wielce rada, gdyby biesiadnicy
przy rozpalonym ognisku śpiewali ballady,
rozsławiając jej imię echem niesionym
po lesie, w miejscu, gdzie na długie lata
zapuściła korzenie...
Minął jakiś czas, ślad po niej zaginął...
Ech, życie! Czemu jesteś niesprawiedliwe?

autor

_wena_

Dodano: 2021-11-06 09:45:33
Ten wiersz przeczytano 3215 razy
Oddanych głosów: 71
Rodzaj Monolog Klimat Refleksyjny Tematyka Przyroda
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (91)

_wena_ _wena_

Przypomniałaś mi bajkę o dębie i trzcinie La Fontaina.

Dziękując za przeczytanie i komentarz, ciepło
pozdrawiam :)

lenora lenora

Rokita o giętkich gałązkach, które łatwo nagiąć, ale
trudno złamać. Silna i odporna, przetrwała, mimo
zalewania trującymi słowami. Lubię i podziwiam takie
"Rokity".
Pozdrawiam

_wena_ _wena_

Zwykli ludzie żyjący wśród tłumu umierają w samotności
bez rozgłosu.
Można odnieść wrażenie, że świat o nich zapomniał :(
Dziękując za przeczytanie i komentarz, serdecznie
pozdrawiam.

tsmat tsmat

Witaj
Refleksja o samotnym człowieku mi się nasunęła. Żył,
marzył, a po latach zniknął w tłumie jakby nigdy nic
/nie było.
Pozdrawiam.
;)

_wena_ _wena_

Dziękuję Alu za przeczytanie i pochwałę monologu :)

Alka Alka

Często odrzucamy to, co na pierwszy rzut oka wydaje
nam się nieatrakcyjne. Piękny wiersz, moim zdaniem
bardzo refleksyjny.

_wena_ _wena_

Dziękuję :)

ANDO ANDO

Ileż szacunku i dobroci dla wierzby - rokity.
Wmalowanej w nasz pejzaż, a tak niezauważalnej.Z
podobaniem wielkim :)

_wena_ _wena_

Dziękuję Kubo za przeczytanie i miły komentarz,
serdecznie pozdrawiam :)

kuba-winetu kuba-winetu

Piękny wiersz . Skryte spojrzenie w koło daje dużo do
myślenia.
Pozdrawiam serdecznie

_wena_ _wena_

Dziękuję Tomku za wgląd i miły komentarz :))

aTOMash aTOMash

Ilez piekna w tej zadumie, pozdrawiam z podziwem:)

_wena_ _wena_

Dziękuję MAGNOLIO za wgląd do wiersza a także za
piękny komentarz :))

MAGNOLIA MAGNOLIA

Otrząśnij z siebie całe zmęczenie, rzuć je wiatrowi na
zatracenie. Zaśnij spokojnie, mając nadzieję, że poryw
wiatru dobro przyniesie...

_wena_ _wena_

Śliczna i mądra Beatko, cieszy mnie to, że pisząc sama
piękne wiersze, potrafisz czytać inne wiersze
doszukując się sedna ukrytego między wersami i mogąc
treść tekstu zinterpretować na swój własny sposób, i
wyrazić swoje zdanie.
Życząc miłego dnia, cieplutko pozdrawiam :)

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Ola

Bella Jagódka

anna

AMOR1988

marcepani


więcej »