Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Kości

Gdy tak na krześle
w kącie siedziałem
pomyślałem,
o czasie przeszłem

Do którego wracałem
de novo, do sprawy takiej
że....
KOŚCI...

Kości?
Które leżały
sobie na biurku
z nikąd się wzięły

Nie wiem tylko kogo
Nie kładłem ich tam!

W pewnej chwili
przyszła matka
z kuchni

"A co to?"
"kości" odparłem

Ludzkie?
Nie wiadomo jak...?
Nie wiadomo z kąd...?

Domyślam się
podpowiedzi z góry!
Bądz ostrzeżenia!

I kości w koszu sie znalazły.

Czyje? Kogo? Nie ważne!
Przecież to symbol!
Przemijanie!

Kości mówiły, i mówią dziś!:
Prochem jesteś,
i w proch się obrucisz!

Zmień się!

Dodano: 2006-10-17 22:22:38
Ten wiersz przeczytano 440 razy
Oddanych głosów: 3
Rodzaj Biały Klimat Zimny Tematyka Wiara
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (0)

Jeszcze nie skomentowano tego wiersza.

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Ola

Bella Jagódka

anna

AMOR1988

marcepani


więcej »