Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Krzycząc donośnie pustką

Chyba nie mam już siły krzyczeć!!

Nie powtarza mi już wiatr
Że mam zostać, trwać
Ktoś wygania mnie
I znowu każą mi biec
A świat przykryty śniegiem
Śmieje się cicho pod pierzyną
On jeden wie jak bardzo chcę
Być tu lecz w innym ciele
Wie jak bardzo boli
Widok poranionych rąk
Rozumie dlaczego
Chcę od siebie uciec
Ale to nie on krzyczy
Nie jego pierś rozrywa ból
To ja, to moje życie
Sama cierpię katusze
Nie dzieląc z nikim cierpień
To właśnie ja umieram za życia
Krzycząc donośnie pustką
Na cały świat, do was
Ale nikt nie słyszy
Już nie wołam
Zastygła pustka w gardle

autor

Pusty Krzyk

Dodano: 2007-01-28 21:34:29
Ten wiersz przeczytano 331 razy
Oddanych głosów: 5
Rodzaj Bez rymów Klimat Pesymistyczny Tematyka Życie
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (0)

Jeszcze nie skomentowano tego wiersza.

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

anna

Ola

Bella Jagódka

AMOR1988

marcepani


więcej »