Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

nie pragnęłam zbyt wiele

Tak jak wulkan wylewa lawę
tak Ja wylewam łzy
tak jak usycha róża
tak usycha Moje serce
Nie pragnęłam zbyt wiele
tylko trochę miłości
Za późno już na prawdziwe życie
Za późno już na radość...
Zamyślona i patrząca nie wiadomo gdzie
Żyjąca wspomnieniami i pragnąca
nie istnieć w tym labiryncie
Błądząc w ciemnościach
i bojąc się życia
nie mogę już wyjść z ukrycia

Dodano: 2014-01-13 20:41:28
Ten wiersz przeczytano 961 razy
Oddanych głosów: 8
Rodzaj Bez rymów Klimat Smutny Tematyka Życie
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (7)

ReZaratustra ReZaratustra

Z Twojego smutnego, wzruszającego wiersza jedno niesie
nadzieję. Dobrze, że potrafisz mimo wszystko "wylewać"
łzy, to oczyszcza.

Pozdrawiam serdecznie

saba saba

Bardzo poruszający wiersz, zatrzymuje. Pozdrawiam
serdecznie

Roma Roma

Poruszający i smutny wiersz. Pozdrawiam Cię
serdecznie:-)

yamCito yamCito

O, jesteś Karolinko...moja imienniczko...martwiłem się
o Ciebie...już rozchmurz się i nie bój się
życia....ono mimo wszystko jest piękne - mówię Ci....a
wiersz jak zwykle porusza

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

anna

Ola

Bella Jagódka

AMOR1988

marcepani


więcej »