Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Nigdy już nie wróci

Pustka w miejscu, gdzie niegdyś była radość,
słońce, błękitne niebo, krzyk wesołych dzieci...
Ból stał się inspiracją...

Przeszła burza, zostawiła zniszczenia,
wnętrze porażone piorunem, który pobudził smutek
i pozostawił bliznę.
Kto spojrzy w oczy... zobaczy labirynt bez światła,
ile warta jest łza uroniona w chwili smutku...?

Teraz...czuję się sam w świecie... ja- człowiek mały,
serce płacze, dusza wydobywa jęki i krzyki,
nie umiem stać z boku...

Panie daj mi siłę, powiedz co mam robić...
Mefisto sieje jarzmo zła i ciepienia,
serce się łamie, czy umiem walczyć?
ból , udręka...
Koniec... Nigdy nie wróci...
pozostała męka...

autor

MarcinKozak

Dodano: 2011-08-23 12:08:02
Ten wiersz przeczytano 568 razy
Oddanych głosów: 1
Rodzaj Biały Klimat Smutny Tematyka Miłość
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (0)

Jeszcze nie skomentowano tego wiersza.

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

anna

Ola

Bella Jagódka

AMOR1988

marcepani


więcej »