Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Patrzę na Ciebie...


patrzę na ciebie
widzę
zwęgloną twarz przeznaczenia
powstałą z popiołu bólu i nienawiści
boję się twych oczu...
tych wielkich
srebrzystych ogników
przenikających me serce
nie umiem
zatrzymać
tej przeklętej pozytywki
w której kręcę się dookoła
mijając
szybkim obrotem
twój uśmiech
który mnie boleśnie parzy
lecz nie potrafię już
oddychać bez niego
pozytywka zsunęła się z biurka
roztrzaskała na kawałeczki
moje sny i pragnienia
i nadzieję
w lepszy świat
spadłam z nią
pogrzebałam samą siebie
ale ten największy
najzimniejszy i najostrzejszy
kawałek lodowej pozytywki snów
nie chce wciąż wypaść...
więc błądzę
w nadziei
że mnie kiedyś
zbawisz...

Dodano: 2004-12-11 15:11:01
Ten wiersz przeczytano 433 razy
Oddanych głosów: 6
Rodzaj Biały Klimat Rozmarzony Tematyka Miłość
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (0)

Jeszcze nie skomentowano tego wiersza.

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

anna

Ola

Bella Jagódka

AMOR1988

marcepani


więcej »