Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj
Więcej wierszy na temat: Miłość

Postać




Poskładałam
ludzika z kasztanów
tęsknotą odzieję
nie ożywię duszy
oddalona
o miesiące świetlne
milcząca postać
bez oczu
zapałczane ręce
zapałczane nogi
na zapałce głowa

zapałczany człowiek

jakże podobny tobie

-33-

autor

Kri

Dodano: 2022-10-07 16:15:28
Ten wiersz przeczytano 686 razy
Oddanych głosów: 25
Rodzaj Nieregularny Klimat Refleksyjny Tematyka Miłość
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (25)

Kri Kri

Re: Isia05,
dziękuję za wgląd do wiersza, komentarz,
pozdrawiam bardzo serdecznie:)

Isia05 Isia05

Witaj!
Bardzo interesujący i wart zastanowienia.
Pozdrawiam cieplutko i dziękuję za odwiedziny:)

Kri Kri

Dziękuję miłym gościom za przeczytanie wiersza,
komentarze,
pozdrawiam serdecznie:)

molica molica

Witaj,

poetycko brzmiące, ale bardzo krytyczne wersy...

Pozdrawiam /+/.

Groschek Groschek

..ale coś mi się wydaje, że (oczywiście zupełnie
nieświadomie..) dodajesz ludzikowi wierszem serce

Gminny Poeta Gminny Poeta

Tak mi mówi żona gdy wsiąknę przed bejem:)))

_wena_ _wena_

Z kasztanowego ludzika bez serca i sumienia, w
kapeluszu z miseczki owocowej żołędzia, nigdy nie
będzie żołnierza w hełmie odważnego i walecznego.
Smutny wiersz skłaniający do refleksji.
Pozdrawiam :)

aTOMash aTOMash

W dzisiejszych dziwnych czasach chyba kazdy czuje sie
jak
zapałczany człowiek...

ElaK ElaK

Tęsknota za uczuciem, a zwłaszcza za człowiekiem
godnym miłości,tak to sobie zinterpretowałam:)
pozdrawiam serdecznie :)

anna anna

w sumie smutny widok.

jastrz jastrz

Przypomniał mi się "Kamień" Szymborskiej. Wnętrze
(istota, dusza) kamienia, albo kasztanowego ludzika
jest dla nas niedostępne. Z człowiekiem teoretycznie
można nawiązać jakiś głębszy kontakt. Jednak udaje się
to z bardzo niewielu. Z bohaterem wiersza - jak widać
- nie.

Annna2 Annna2

Czas kasztanowy mamy.
Ale ostatnie słowo każe się zastanowić.

babajaga babajaga

refleksyjnie i smutno

wandaw wandaw

Obrazowo i mocno zapałczany człowiek Ciekawa metafora
trochę zaciemnia obraz i wydźwięk wiersza.
Nie wiem czy piszesz o mężczyźnie który łatwo się
zapala do związków i szybko gaśnie Tak ja to odczytuję
ale mogę się mylić Jeżeli tak jest to nie warto za nim
tęsknić
Pozdrawiam serdecznie :)

tsmat tsmat

Witaj
Fakt, ludzie to teraz jak pajacyki bezduszne czekają
normalności.
Pozdrawiam

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

anna

Ola

Bella Jagódka

AMOR1988

marcepani


więcej »