Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Powrót

Powiedz mi. Powiedz…
Dlaczego
wciąż milczysz?

Widzisz, stąpam cicho po ścieżkach pełnych pożółkłych już liści… Stąpam cicho
cienistym krokiem po śladach zacieranych przez czas.

W promieniach jaskrawiejącego słońca.
W zapachu ciepłej jesieni. W intensywnej woni zwiędniętych kwiatów.

Refleksy w gałęziach.
Gdzieś spoza ogrodu, między szpalerami drzew.

Czyhające szczegóły, kształty.
Zatrzymane nieoczekiwanie.
Czekają rozchwiane, drgające,
jakby zatopione w krysztale wody…

Spójrz!

Jesień mnie otula mgielnym tłem
majaczącym w oddali,
mimo gwaru, śmiechu rozbieganych w parku dzieci…

I te światła coraz niżej wirujące. Wchodzące powoli w niebyt. W noc…

Drżę…

(Włodzimierz Zastawniak, 2022-09-27)




https://www.youtube.com/watch?v=5h0nqw1DYuI

autor

Arsis

Dodano: 2022-09-27 02:21:35
Ten wiersz przeczytano 420 razy
Oddanych głosów: 8
Rodzaj Wolny Klimat Melancholijny Tematyka Samotność
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (7)

mojeszkice mojeszkice

Ach, jak ja lubię te Twoje klimaty...

wolnyduch wolnyduch

Tak, to prawda, że jest tutaj dużo emocji, a końcówka
niepokojąca z tym wchodzeniem w niebyt,
pozdrawiam, z podobaniem :)

waffelka waffelka

Bardzo emocjonalny wiersz, świetnie oddany klimat.
Fajnie się czyta :)

Mgiełka028 Mgiełka028

Mała iskierka tli się przepięknej melancholii. Puenta
zatrzymuje niebytem i drżeniem. Pozdrawiam ciepło :)

jobo jobo

Soczyście piszesz.
głos i szacun jak nie wiem

jobo jobo

Soczyście piszesz.
głos i szacun jak nie wiem

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

anna

Ola

Bella Jagódka

AMOR1988

marcepani


więcej »