Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

PRAWDA

DLA CIEBIE

Nadzieja nie przeoczyła drzwi,
nałożyła błogosławione ręce.
Dusza z zachwytu się skurczyła.
Nienawidziłeś przedtem,
a pokusy lgnęły,
jak ćmy do światła.
Kto wyswobodzi z grzesznej natury,
rozmiękczonego umysłu.
Lata poszukiwań nieświętego,
złudzenia świętości.
A wiec naśladowanie prawdy.
Widzę jak w samotności płaczesz.
Wygasły zmarszczki w sercu,
zabrane przez czas.
Zmiłuj się nade mną,
miłosierdzie boże.
Daj miarę do zrównoważenia.
Starania o doskonałość.
Płacenie Bogu za wszystko,
wepchnęło w większe poczucie
winy i zawieruchę rozpaczy.
A jednak nastąpiło
widzenie rzeczy.
Olśniło nagle prawdą,
że życie nie może trwać,
gdy serca dla innych
Ci brak.
Biegniesz za szybko!
Uśmiech trzeba Ci
dać i ciepło.
Tyle w nas,co wypali
w sercu inny człowiek
i pozostanie po nas ślad,
w wietrze wspomnień
i zadumań w piasku dat.

Łódź,3.05.2007r. ula2ula

autor

ula2ula

Dodano: 2007-05-04 06:00:04
Ten wiersz przeczytano 1684 razy
Oddanych głosów: 88
Rodzaj Nieregularny Klimat Optymistyczny Tematyka Wiara
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (16)

justyn55 justyn55

wiersz....ciekawy....ma w sobie miłość boga i zadumę
człowieka

TKM TKM

Prawda........ jeśli to jest to, o czym myślę....
to nieżle go zinterpretowałaś...........
gratuluję..........

Okoń Okoń

Piękny wiersz!
"Tyle w nas co, wypali w sercu inny człowiek"
Pozdrawiam!
A

mariat mariat

albo i ślad piasek zaprószy.....
Wiersz na specjalne spotkania i specjalne okazje. W
całości trafia do wnętrza duszy.
Pozdrawiam.

Elizabeth Orchid Elizabeth Orchid

Najbardziej przeszkadza mi tutaj interpunkcja...
Czasem te przecinki są w bardzo dziwnych miejscach. Na
przykład: "Nienawidziłeś przedtem, a pokusy lgnęły(,)
jak ćmy do światła. Kto wyswobodzi z grzesznej
natury(,) rozmiękczonego umysłu. Lata poszukiwań
nieświętego(,) złudzenia świętości." Oprócz tego,
plus(duży!) za więcej niż jedno dno. Coś w tym wierszu
jest. Treść ładna, ale nie została ujęta porywająco, a
szkoda. Mimo to całość jest moim zdaniem do
odratowania (po podzieleniu na strofy i jakiejś miłej
kosmetyce), pozdrawiam

ariel ariel

Osobiście mi się nie podoba. Do tego brak podziału na
strofy sprawia wrażenie, że twór jest strasznie ciężki
i nie do przebrnięcia. Przerzutnie moim zdaniem źle
użyte. ariel.

smyrek smyrek

"Wygasły zmarszczki w sercu, zabrane przez czas."
śliczne... :)

wojtek W wojtek W

To jest naprawdę fantastyczne .Ulko udowodniłaś temu
bezczelnemu krytykowi ,kto tu umie wiersze pisać
.Szkoda ,że nie słyszysz ale Ci głośno klaskam.
Potrafisz stworzyć wiersz ,który podczas czytania
wymusza powagę ,atmosferę i zastanowieniem sie nad
każdym zdaniem by uchwycić myśli które jak
zaszyfrowane ukryłaś dobierając słowa. Gratuluje i
pozdrawiam wojtask W

użytkownik usunięty użytkownik usunięty

To prawda nad wierszem trzeba się skupić i przeczytać
kilka razy aby odkryć o jaką prawdę chodzi autorce.
Prawda jest słowem względnym i ile ludzi tyle może być
prawd. Sprytnie ukryłaś swoją prawdę w słowach.
Pozdrawiam

Sabrina Sabrina

Powaga sytuacji w treści wiersza zmusza czytelnika do
głębszego zastanowienia się nad codziennością życia. W
tym ferworze spraw tak często zapominamy o
najważniejszym…
”Wiara w podwójnym znaczeniu czyni cuda”.
Pozdrawiam S.

kapitalny kapitalny

Uleńko, czytam ten wiersz raz, czytam i drugi, a potem
trzeci i kolejny...i dochodzę do wniosku że nie da się
go czytać tak po prostu...wiesz jesteś prowokatorką
wprowadzającą w medytację, dlatego też napisałem,iż
nie da się czytać tego wiersza ot tak, nad nim trzeba
po prostu medytować i to w głębokiej ciszy jakiej dziś
barkuje czesto w zabieganiu i w bezrefleksyjnym
dążeniu do konsumpcji...wiersz wporwadza nawet więcej
niż w medytacje, on bardzo mocno trąci już mistycyzmem
doświadczenia nadprzyrodzonej rzeczywistości, a ty po
prostu w mistrzowski sposób podajesz klucz do tego
mistycznego uniesienia które jest uwiezione gdzieś na
dnie duszy każdego człowieka...gdzieś pomiędzy
wierszami widać jak genialnie prowadzisz czytelnika od
nadziei po przez wiarę do najważniejszej rzeczy na
ziemi-do Miłości...mógłbym jeszcze długo zachwycać się
tym wierszem, ale najlepszą rzeczą jaką moge zrobić,
to po prostu kontemplować...Uleńko po prostu pieknie:)

blondynka8 blondynka8

ależ cudownie to ujęłaś. Tylko człowiek
człowiekowi..człowiek dla człowieka.

użytkownik usunięty użytkownik usunięty

Piękny tekst... tyle tylko powiem. Pozdrawiam i
gratuluję takiego przemyślenia.

podróżńczka podróżńczka

Trudno jest przeczytac ten wiersz szybko... i
zapomniec o nim. Zmusza do zwolnienia i zastanowienia
się, a chyba o to chodzi ... dziękuję !!!!

Ter_meg Ter_meg

Mądrością spłynęło i przemyśleniem wielkim.. Ciesze
się, że "nadzieja nie przeoczyła drzwi i nałożyła
błogosławione ręce"...
Pozdrowienia

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Ola

anna

Bella Jagódka

AMOR1988

marcepani


więcej »