Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

przepraszam

wymykasz mi się

gdy droga mgłą osłonięta
tracę zasięg
a zachód słońca
jest bliski

podaj dłoń

bym wraz ze swoim smutkiem
nie zawisła na poręczy

autor

sisy89

Dodano: 2017-07-19 13:29:06
Ten wiersz przeczytano 1630 razy
Oddanych głosów: 51
Rodzaj Bez rymów Klimat Smutny Tematyka Życie
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (58)

sisy89 sisy89

Mgiełka028
Dziękuję :)

sisy89 sisy89

Sotek
Zgadza się, od razu jest łatwiej...
Dziękuję również za czytanie i życzę miłego dnia :)

Sotek Sotek

W smutnych chwilach, przysłowiowa dłoń przyjaciela z
pewnością jest dużym pocieszeniem.
Dziękuję za czytanie u mnie:)

sisy89 sisy89

Pomyślę nad tym, dziękuję :)

_wena_ _wena_

W tytule napisałabym "Proszę", bo w jednym wersie jest
prośba o podanie dłoni.
Smutny ale ładnie napisany wiersz podoba mi się.
Ślę serdeczności :)

sisy89 sisy89

Dziękuję za komentarze :)

Renata Sz-Z Renata Sz-Z

Zachód słońca ma to do siebie, że następuje po nim
wschód. przynosząc nowe nadzieje :)
Ładnie piszesz, z wyczuciem i uczuciem :)

Kazimierz Surzyn Kazimierz Surzyn

Urocza melancholia, znakomita puenta, pozdrawiam
ciepło.

aTOMash aTOMash

Piekny wiersz:)

WOJTER WOJTER

bardzo ładny choć smutny

Sławomir.Sad Sławomir.Sad

Może wpadniesz tu jednak, wstawisz nowy wiersz? :)
Pozdrawiam

Tessa50 Tessa50

Sisi widzę,że jesteś piękną młodą osobą,życie przed
Tobą,nie smuć się kiedyś zaś zaświeci słońce tylko dla
Ciebie...powodzenia :)

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Ola

anna

Bella Jagódka

AMOR1988

marcepani


więcej »