Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Samotność latarnika


Latarnia morska , gdzieś na końcu świata
W niej latarnik wsłuchany w morza szum
Samotność w jego serce ostry cierń wplata
Jedynym jego gościem , białych mew tłum

Stary latarnik długą brodę ma
Co wieczór wita na niebie polarne zorze
Czasem po jego policzku spłynie łza
Zimna i słona jak to rozszalałe morze

Stary Thomas wie jak samotność smakuje
Spędził w swej latarni całe życie
Zamyka czasem oczy i marzenia snuje
By oddać komuś serce , pragnie skrycie

Jego latarnią czasem targa burza , deszcz i wiatr
A życie jego jak to morze wzburzone
Chciałby odzyskać to co los mu skradł
Radości i młodości lata stracone

Bóg dla niego wybrał życie latarnika
By mógł oświetlać drogę statkom w ciemności
Uśmiech z jego twarzy do dzisiaj nie znika
Mimo że zna gorzki smak swojej samotności

Wyszedł kiedyś Tom na morza brzeg
Z okna latarni dostrzegł na plaży list w butelce
Jego duszę opanowała trwoga i lęk
Nie wiedział że list dostał od losu w podzięce

Podniósł butelkę i schował w swych dłoniach
Poczuł nagle w sercu radość wielką
Pogładził się po brodzie i siwych skroniach
Dzisiejszą noc spędzi sam na sam ze znalezioną butelką

Wyjął list ostrożnie z butelki
A serce jak oszalałe biło
Trzymasz przed sobą sekret wielki
Nie wiedział czy czyta , czy to mu się śniło

Samotność jest nas ludzi wytworem
Czasem bywa dyktowana złością
Nie zawsze jest dla nas łatwym wyborem
A czasem bywa koniecznością

Jesteśmy jak stary Tom , latarnikami
Innym drogę w ciemnościach oświetlamy
A w swych sercach wiecznymi samotnikami
Bez miłości powoli się wypalamy

A przecież wystarczy tak niewiele
By życie nasze się odmieniło
Jedno słowo a potrafi tak wiele
By słońce na niebie znów zaświeciło

Wystarczy komuś podarować serce
By ucichł wiatr i burza w naszej duszy
Abyśmy dostali od losu w podzięce
Cudne słowo które każdy lód skruszy

Niech w Waszych sercach światło latarni
Zapłonie oświetlając ciemną noc
Bez światła nadziei jak płomień marni
Poczujmy cudownej miłości moc

Szukajmy codziennie rano na plaży
Listu zamkniętego w tajemniczej butelce
Nie czekajmy na to co złe się wydarzy
Bo los właśnie wkłada w nasze ręce

Największą tajemnicę świata i ludzkości
Znaną od setek tysięcy lat
Pozwala nam poczuć magię miłości
Która od wieków nakręca nasz świat

Czasem tylko z własnego wyboru
Jesteśmy swej samotności więzniami
Boimy się tęczy cudownych kolorów
W swoich latarniach ciągle sami

Otwórzmy serca , nie wstydzmy się kochać
Jesteśmy swego życia Mistrzami
Pokażmy że z tęsknoty potrafimy szlochać
Nie ukrywajmy swoich uczuć kochani

Jesteśmy ludzmi z krwi i kości
Mamy serce stworzone do kochania
Bóg nie zabronił nam miłości
I wzajemnego siebie miłowania

autor

Bedal

Dodano: 2014-03-09 13:45:55
Ten wiersz przeczytano 1056 razy
Oddanych głosów: 4
Rodzaj Rymowany Klimat Refleksyjny Tematyka Samotność
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (3)

Roxi01 Roxi01

z przyjemnością przeczytałam
pięknie o samotności i miłości
uczuciach tak istotnych w naszym życiu
ładnie i w formie i treści

pozdrawiam :)

Ola Ola

Samotny, obok fale. Pozdrawiam

karl karl

Nie ma to jak latarnik, lecz nad
morzem w Europie,
wzięcie ma ogromne
i się zwija jak w ukropie.
Pozdrawiam serdecznie

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

anna

Ola

AMOR1988

aTOMash

Bella Jagódka


więcej »