Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

stracić marzenia

Mówiłam, że wtedy to się nie uda
Mówiłam, że będzie źle ale nikt nie widział
Jak słońce przyszłość - zachodziła
Nie widać już jej było
A Ona dopiero się obudziła
Otworzyła powieki, spojżała na horyzont
Tak ciemno się zrobiło
Różowo nigdy już nie było
Nie wiedziała co zrobić, pobiegła płakać
Nikt jej nie wierzył, płakała sama
Chciała to przywrócić
W jakiś cudowny sposób przeszłość obrócić
Nie udało niestety jej się to
Nauczką nazwać to, to za mało
Gdy nic nie mogła zrobić
Słońce całkiem zaszło, nie uratowała marzeń
Stała bezradna, zapłakana
Bliskiego nikogo nie miała
Straciła co najcenniejsze w życiu
Straciła początek, dziecięce marzenia
Zaszły wraz ze słonkiem, które tak ceniła

autor

empty_bitch

Dodano: 2007-07-24 13:24:05
Ten wiersz przeczytano 487 razy
Oddanych głosów: 2
Rodzaj Rymowany Klimat Smutny Tematyka Życie
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (0)

Jeszcze nie skomentowano tego wiersza.

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

anna

AMOR1988

Ola

aTOMash

Bella Jagódka


więcej »