Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

tak własnie tam...

lato było upojne pełne zachwytu
wśród górskich rozlanych barw
wartki strumień lśnił
niebo tak tęsknie płynęło za miłością
jak łódz stawiało czoło falą chmur

trawy pokładały języki snując morską otchłań
szept wiatru dotykał ciszy wokoło
z daleka ona łzą błyszczącą oślepiała oczy
korony drzew plątały dłonie nad jej głową

za szklanym wodospadem nagie piersi skał
woda rwała ze sobą krzyk !
spadając w głąb tajemnicy...
wiatr zwilżał krople ,rósł w potęgę dotyk
na granicy niewytrzymałości oczy zaiskrzyły

przestrzeń ciemna cudownych letnich nocy
dała obrazy...
wpatrując się w ten świat szeroki
zatopiony w zadumie grzbietów strojnie odzianych
leczę duszę smutną.



autor

Synezjusz

Dodano: 2008-09-12 15:57:08
Ten wiersz przeczytano 442 razy
Oddanych głosów: 6
Rodzaj Biały Klimat Smutny Tematyka Przyroda
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (5)

Serenissima Serenissima

"korony drzew plątały dłonie nad jej głową" - wiersz
zawiera przepiękne metafory malowane naturą.
Super..pozdrawiam zapachem sosny :))

ula2ula ula2ula

przyroda koi i leczy dusze Piękny wiersz

bajka bajka

Oj...zadziałała wyobrażnia...bardzo piękny, obrazowy
wiersz...

jedyna jedyna

widzę to... pieknie.

-rosiczka- -rosiczka-

tak...w tak pięknym miejscu można leczyć duszę:)

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

anna

Ola

Bella Jagódka

AMOR1988

marcepani


więcej »