Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

wierzba

jej listki jak usta
gałązki jak włosy
w środku wypalona
na szosy skraju
ciągle przycinana
gałązek pozbawiona
nie ma odwagi
głowy podnieść
ponad ramiona
żar w jej wnętrzu
dogasa już całkiem
jej życie przemija
jest drewna kawałkiem

autor

TES

Dodano: 2015-08-14 11:35:50
Ten wiersz przeczytano 508 razy
Oddanych głosów: 15
Rodzaj Bez rymów Klimat Refleksyjny Tematyka Życie
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (15)

nureczka nureczka

Ciekawie, choć smutno o "przygasaniu" z pełną
świadomością...
Pozdrawiam

wiki20 wiki20

wiersz z duszą wierzby,,,pozdrawiam serdecznie

Łastoczkin Łastoczkin

Jedna tylko uwaga - MSZ Nie może podnieść jej - czyli
głowy a nie głowę

użytkownik usunięty użytkownik usunięty

Dobry,pełen smutku wiersz.
Też odbieram go podobnie do Łastoczikina.
Miłej soboty życzę:)

Łastoczkin Łastoczkin

Ładnie... Tylko ja jak zwykle czytam po swojemu. ja tu
widzę kobietę... Niespełnioną, Usychającą po
pozbawieniu marzeń. Widzącą przemijanie i bojącą się
podnieść głowę i zawalczyć o siebie. Ale ja zawsze tak
" na opak" odbieram...

Jutta Jutta

widzę ją w tym smutnym przemijaniu - piękny wiersz.

daisy384 daisy384

Bardzo ładny :) lubię wierzby :)
A nie brzmiałoby lepiej: "na skraju szosy"? :) chyba
że to zamierzone było, żeby nie było rymu :D
Pozdrawiam ^^

Weno Weno

Dlatego jest płacząca +)

Ola Ola

Chyba dzisiaj każdy jest pochylony od upału. Miłego:-)

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

anna

AMOR1988

Ola

aTOMash

Bella Jagódka


więcej »