Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Wszystko Ci Panie cierpieniem...


Uderzył się starzec
w badyla nieczułe
Uderzył raz jeszcze
Nie drgnęły w ogóle!

Chwyciwszy białą głowę
Spojrzał tam gdzie Bóg siedzi
Jednak On widać tylko siedział
Nie patrząc ku gawiedzi.

Opadły wtem powieki,
Cięższe niźli most ze stali
Kroczy wyobraźnia,
wspomnieniami wali.

Zapłakał tedy stary,
Łzami jak on staremi
Bo zobaczył matkę,
co też stoi w sieni.

Podbiegł malec do niej!
Widzi stary oto,
a ona go ściska,
a tuli z ochotą!

Później widział łąki,
dywan zielenią utkany
Ogród, dom własny i kasztan
kolorem obsypany

Pod którego ciałem
siadał czasem za młodu
Zimą przed wiatrem się chroniąc,
latem łaknąc chłodu.

W końcu przyszła wojna...
Dzień, okrutny i srogi!
Larum! Wybuch! Snop światła...
Obumarły nogi!

Ileż łez wchłonęły
Nie pamiętał stary
Szczęścia przytłumione,
narodzone z wiary.

Wzniósł ponownie oczy,
by w siebie się nie chować
Głos drżący wypłynął
Boże wszechmogący prowadź!!!

Dodano: 2006-10-29 12:30:27
Ten wiersz przeczytano 402 razy
Oddanych głosów: 10
Rodzaj Rymowany Klimat Mroczny Tematyka Nadzieja
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (0)

Jeszcze nie skomentowano tego wiersza.

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

anna

Ola

Bella Jagódka

AMOR1988

marcepani


więcej »