Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Zaczęte



Oswajam codziennie to, czego oswoić
nie można i zbliżam powoli do głowy
(jak lufę paskudnie wygłodzonej broni)
zrozumienie pustki i braku osoby.

Podłoga nie trzeszczy, to jasne, bo kroki
odchodzą na zawsze wraz z rytmem osoby,
tuż za zapachami, choć jeszcze się broni
obraz lub tembr głosu (gdzieś tam w tyle głowy).

Oswajam codziennie, nie - ona oswaja
mnie i wszystkich wokół. Na spacer. Gdzie kroki...

autor

komnen

Dodano: 2009-01-20 00:06:46
Ten wiersz przeczytano 410 razy
Oddanych głosów: 26
Rodzaj Rymowany Klimat Dramatyczny Tematyka Życie
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (15)

KwaKwa KwaKwa

Ja tez oswajam sie codziennie....... z brakiem tych
wszystkich odgłosów które tak mile i z czułościa sie
pamieta.... i jakby już mniej boli, ale tak samo
tęsknie jak na poczatku... Bardzo ładny wiersz. Ja tez
tu ulokowałam swoje emocje

Miranda X Miranda X

Bardzo interesujacy zabieg z tymi powtórzeniami. A
przekaz mocno nałdowany emocjami, piękny, chociaż
niezmiernie smutny.

pirania67 pirania67

bardzo smutny...ludzie odchodzą my też
odejdziemy-ucichną i nasze kroki...świetnie piszesz

Nula.Mychaan Nula.Mychaan

Twój wiersz nie wymaga komentarza... jego się czuje...
:(

wibo wibo

Tak,zbyt długa samotność wygładza jak lufę
broni,ciekawe określenie -pozdrawiam!

semi semi

Jak oswoic dzikie serce które kocha tak beznadziejnie?

użytkownik usunięty użytkownik usunięty

lubię twoje rymowane wiersze ... są lżejsze, a jednak
tak samo wyraziste i przejmujące :)

aga9393 aga9393

Dobrze oddałeś stan ducha .Pozdrawiam :-)

voytek.72 voytek.72

oswojenie to zguba, spacer ułudą, wygładzona umiera,
lepiej nie zaczynać odrzucić... to trudne... potrzeba
jest raczej miecza by przeciąc, zapomnieć.

szarman szarman

Jest to tak zwane uczucie wybicia z rytmu ... Ktoś
bezpowrotnie odchodzi a wraz z nim wszystkie odgłosy
obecności drugiego człowieka pozostaje rutynowe
wykonywanie codziennych czynności , które bez Niej i
tak nie mają sensu ...Smutny Twój wiersz ,ale widać
taki musi być...

Skaut Skaut

Tęsknota, samotność, oczekiwanie, rozłąka...
Wielokrotnie staramy się oswajać te rzeczy które
niestety u każdego muszą się kiedyś rozpocząć...

Vick Thor Vick Thor

Zmysły czują - nie czuć nie są w stanie, że ktoś
odszedł i wolno nadchodzi długie, długie
pożegnanie....

Roma1002 Roma1002

Świetnie napisany wiersz - no tak jak odchodzi to
cisza, jednak zostają zapachy i widzimy, słyszymy choć
nikogo już nie ma i trudno z tym się pogodzić - oswoić
myśli, że "podłoga nie trzeszczy" - wspaniały wiersz!

malgrzyb malgrzyb

A to da się oswoić kiedykolwiek? Tak, chyba się da.

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

anna

Ola

Bella Jagódka

AMOR1988

marcepani


więcej »