Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Zaduszki

.....cóż, smutne ale prawdziwe życie i śmierć czyli przemijanie

Obłokiem jesteś pędzącym po niebie,
Poranną jutrzenką co znika po chwili,
Kocham cię, wielbię, łapczywie połykam
Lecz inni już dawno cię utracili.

Wieczny spoczynek dał im Pan w niebiosach,
Tutaj na ziemi radość smutek goni.
Człowiek z zapałem ciągnie wóz pod górę,
Oni słuchają niebiańskich symfonii.


Pochylam swe czoło w chwili zadumy
Nad grobem matki, bo mnie światu dała
Proszę o łaskę niebios i jej samej
By moja gwiazda jeszcze nie znikała.

Nad cmentarzem łuna kryje blask księżyca,
Ból i cierpienie, płoną wokół znicze,
Duszom rodziców zadaję pytanie
Czy długo będę mógł cieszyć się życiem?







autor

JFG

Dodano: 2007-10-30 09:36:30
Ten wiersz przeczytano 522 razy
Oddanych głosów: 5
Rodzaj Rymowany Klimat Smutny Tematyka Życie
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (3)

Okoń Okoń

Tak jest za zwyczaj, że dzieci opłakują rodziców.
Dobry rytmiczny wiersz i jakże na czasie.

jardud jardud

Najważniejsze, że nadal kochasz i pamiętasz...

użytkownik usunięty użytkownik usunięty

Nie pytaj ich o życie bo Ty dla nich nie żyjesz,wręcz
przeciwnie to rodzice wciąż żyja w Twojej
pamięci.punkt za wiersz

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

anna

Ola

Bella Jagódka

AMOR1988

marcepani


więcej »