Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

zrodzony w ogniu


Twoje oczy są moją ciemną nocą
Jak żar ogniska które wciąż płonie
Dorzucając do serca przez dłonie
Skry ognia co się na niebie złocą

Rozagniają tajemnicy miłości ogień
Wprowadzając serce w stan ekstazy
Lecz dla niego to są bolesne obrazy
Wlewają bowiem także gorącą trwogę


Choć dusza wciąż płonie w tej miłości
Serce niemiłosiernie w bólu sie pali
Umiera bowiem w tęsknocie nikłej oddali
Wygasza się niepewne swej przyszłości

serce me choć w samotności dawno szalone
Nim przez nią zostanie do końca wypalone
Czy Może być jeszcze raz na nowo rozognione
I choć płonąc w gorącym ogniu zostać ukojone

Pozwól mi wiedzieć nim dożyję reszty dni
Czy mogę być jak feniks odrodzony z popiołu?
Zamieszkały w najsilniejszej miłości domu
z żarem Który cały czas w Twych oczach tkwi?

Powiedz mi nawet żem dziwny i szalony
Daremne i próżne są tylko serca zaloty
Lecz jeśli tylko spojrzę w Te oczy
Ułudą będę nadal płonął rozogniony

autor

Adim16

Dodano: 2008-02-22 02:33:34
Ten wiersz przeczytano 425 razy
Oddanych głosów: 1
Rodzaj Rymowany Klimat Dramatyczny Tematyka Miłość
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (0)

Jeszcze nie skomentowano tego wiersza.

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

anna

AMOR1988

Ola

aTOMash

Bella Jagódka


więcej »