Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Poezja mroku

Znów przestało świecić słońce
Takie piękne, jasne i gorące
Nade mną zbierają się czarne chmury
Czuję że ten świat znowu staje się ponury
Samotność i pustka od dawna mi doskwiera
Czuję, że moja chora dusza powoli umiera
Bo wciąż jestem w głębokiej depresji
I już chyba nie wyjdę z tej dziwnej opresji
Całe moje życie miało być zupełnie inne
Lecz marzenia są ulotne jak myśli niewinne
A może po prostu nie pasuję do dzisiejszego świata
Gdzie człowiek człowiekowi wilkiem a brat bije brata...

autor

szaman dusz

Dodano: 2021-08-22 12:01:24
Ten wiersz przeczytano 306 razy
Oddanych głosów: 9
Rodzaj Rymowany Klimat Smutny Tematyka Samotność
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (8)

andreas andreas

"Jedni się rodzą za późno,a inni za wcześnie.
To wielka umiejętność urodzić się współcześnie." -
Sztaudynger

Keep smiling.

beano beano

bardzo smutne...
pozdrawiam z podobaniem dla refleksji
:)

Annna2 Annna2

Być człowiekiem dla człowieka.
Tylko tyle i aż.
Ale niestety- cóż.

amarok amarok

A u nas mówią, że wilk wilkowi człowiekiem jest.
Pozdrowienia.

JoViSkA JoViSkA

Nigdy nie jest tak źle, aby nie mogło być
gorzej...pozdrawiam :)

zyka zyka

Jest dzisiaj smutno ale jutro może być mniej smutno.
Pozdrawiam.

sisy89 sisy89

Bardzo smutno. Samotność nie zawsze taka jest ale wiem
co ma na myśli peel. Ładny wiersz, czuję go.

Pozdrawiam serdecznie :)

anna anna

dzisiaj mam szansę cieszyć się samotnością (wnuki z
rodzicami wyjechały...)

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Ola

Bella Jagódka

anna

AMOR1988

marcepani


więcej »