Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Szczebelki

Po szczebelkach, po szczebelkach,
wchodzi znów istota wielka.
Szczeble gładkie, co nie wiecie ?
To drabina ma ją przecież.

Dziś to schodki, dawniej szczeble,
teraz są już inne meble.
Po szczebelku się wspinały,
najpierw duży, potem mały.

Czasem szczebel nie wytrzymał.
Pękło drewno, gdzie przyczyna ?
Drewno jakieś, do niczego.
Połamało się- nic złego.

Bo drabinki zawsze w modzie.
Każdy wyżej zawsze w przodzie.
Kiedy szczebel nie wytrzyma;
zawsze spadał - jego wina.

Bo to wcale nic nie szkodzi,
no uważaj jeśli wchodzisz.
I tak jest na całym świecie,
szczebel, schodki - droga wiedzie.

Dodano: 2015-04-16 19:04:52
Ten wiersz przeczytano 956 razy
Oddanych głosów: 13
Rodzaj Rymowany Klimat Refleksyjny Tematyka Życie
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (16)

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

anna

AMOR1988

Ola

aTOMash

Bella Jagódka


więcej »