Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Czarna butelka

Śmierć jest końcem życia ziemskiego
a zarazem początkiem "czegoś cudownego".
Siedzę w pokoju
z robitą butelką.
Czarnym szkłem rysuję po ręce.
Zataczałam łuki, czerwone kreski.
Modlę się do Ciebie Boże...
przecież miało być naj...
tak cudownie...
jak grom z nieba to spadło,
tylko płacz pozostał
i w mych ustach gorzki żal...
zmywa się moje życie.
Nie zostanie po mnie nic
i nikt nie widzi jak odchodzę,
jak milknie moje serce.
Mam nadzieję Boże, że zostane tym czarnym aniołem
i po ziemi będę spacerować wśród innych czarnych skrzydeł.
Będąc wśród gwiazd zobacze innych...
może z czarną butelką?
Ciekawe czy ktoś zapłacze za mną?
Nie boje się już Boże...
Idę do Ciebie...
ostatnimi siłami mażę krwią po kartce
"przepraszam"
i odchodzę...

autor

Duśka

Dodano: 2007-08-08 14:44:40
Ten wiersz przeczytano 404 razy
Oddanych głosów: 5
Rodzaj Bez rymów Klimat Mroczny Tematyka Wiara
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (1)

Piotrek40 Piotrek40

Przygnebiajacy ,a zarazm smutnyu i rzeczywisty swiat
naszego zycia i jego wizje....ładnie to
napisalas...(określiłaś)

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Ola

anna

Bella Jagódka

AMOR1988

marcepani


więcej »