Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

jestem morską pianą

niewiele mnie zostało w domu na przedmieściu -
sól we włóknach firanek (sztywność tutaj w modzie)
pinezka trzymająca nad biurkiem spis rzeczy
ważnych, niedokończonych. i nietknięta farba.
zielona. lubiliśmy malowanie czernią,
szkice węglem. ktoś zwinął to wszystko w rulony

(może czas, może zimno?) morze gra najszczerzej
o zmierzchu, gdy zgiełk milknie, cichną kroki - wtedy
słychać trzask - pęka milion mikropęcherzyków
w białej pianie na brzegu. i w środku nas pęka
coś efemerycznego, co dawno powinno
nie istnieć (dziś prawdziwie tylko tu zasypiam)

czuję się jak blondynka - słodko się uśmiecham
i kłamię, że mi dobrze, kiedy tak dotykasz,
w odruchu warunkowym nawijam na palec
pasmo włosów, udaję – to takie zabawne
że jeszcze mnie czasami znajdujesz w pościeli
choć znikam, schnę jak piana na brzegu za oknem

niewiele mnie zostało w domu na przedmieściu

autor

zorianna

Dodano: 2009-06-26 20:32:15
Ten wiersz przeczytano 622 razy
Oddanych głosów: 25
Rodzaj Bez rymów Klimat Melancholijny Tematyka Życie
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (14)

staż staż

Hipokryzja jest na porządku dziennym, ubierana w
konwenanse, wychowanie. Ale to zawsze jest wrzód,
który gdy pęknie przynosi ulgę. Udana próba szczerości
wobec siebie.

użytkownik usunięty użytkownik usunięty

wczraj już czytałam Twój wiersz, jest cudny. bardzo
tęsknisz za tym domem, mimo, że rzadko odwiedzasz.
pozdrawiam serdecznie :)

Eloise Eloise

Świetny wiersz.

MISTIQUE MISTIQUE

wspaniały wiersz, jakże mogłabym tutaj nie zajrzeć.
zawsze zaglądam i nie rozczarowuję się. jest pięknie.
PSSS... gdybyś miała ochotę na kontakt ;), wiesz gdzie
mnie szukać :). ściskam serdecznie :):):)

ILL ILL

.."niewiele mnie zostało w domu na przedmieściu",niby
jestem ,ale już mnie nie ma przyczyna ? może czas może
zimno ... dwa razy użyty w wierszu motyw jest jak fala
,która ciągle wraca, i odpływa ,za każdym razem coś ze
sobą zabiera Bardzo smutny ,interesujący obraz życia
we dwoje..

huncwot huncwot

Oj jaki melancholijny. Szukam tej blondynki szukam i
nie znajduję. Pójdę gdzie indziej. :)

Nel-ka Nel-ka

pięknie, zachwycasz budowaniem klimatu, ten dzisiaj
bardzo smutny...

poniwiec poniwiec

Z Ewą Demarczyk ten wiersz na pewno mi się nie
kojarzy, z odchodzeniem i nieobecnością , głównie
duchową - tak.

użytkownik usunięty użytkownik usunięty

może to bez sensu, ale zabrzmiała mi przecudna
piosenka Ewy Demarczyk "Jaki śmieszny jesteś pod
oknem,
gdy zapada chłodny zmierzch,
a nad miastem chmury ogromne,
i za chwilę pewnie będzie padał deszcz ( ) więc dróg
poznaj sto, aby dojść do mych ust ..."; w takim
klimacie odbieram ten b.dobry wiersz, przyzwyczaiłaś
nas do takich :)

ula2ula ula2ula

wiersz ukazuje samotność, cierpienie Afrodyta piękno w
pianie zrodzona Ta otoczka duchowość schnie, bo brak
pamięci o niej w drugim człowieku to nieistnienie
Wiersz dobry- mocny przekaz emocjonalny o dramacie
życia Na tak! Pozdrawiam ciepło)

winter winter

Hm, klamac, czy warto, a moze powiedziec prawde i
odejsc? Podoba mi sie Twoj wiersz.

zaklinacz zaklinacz

Wiersz jak rozliczenie z przeszłością, pożegnanie z
czymś co nie może już wrócić, a czego brak
najzwyczajniej boli.

kazap kazap

Ukazałas w swoim wierszu niesamowity morski klimat
pieknie barwnie....magicznie ciepło a le złowrogo
takim jakim jest przyjaznym i nebezpiecznym...,,,
gorace piaski,,,,spietrzone grzywy fal,,,,brawo.....

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

anna

AMOR1988

Ola

aTOMash

Bella Jagódka


więcej »