Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Ruina

I tak rozprysło się me życie
W proch jak porcelana
A ja klęczę na gruzach mego świata
Łzami gorzkimi zalana
Byłeś mi sensem mego istnienia
Teraz cię nie ma
Zmienia się zatem i punkt mego widzenia
Radość, pogoda ducha odchodzi w zapomnienie
Pozostał tylko smutek, gorycz, rozżalenie
Do świata, boga oraz ludzi
Że mi cię zabrano
Iskierkę, promyk słońca
Co budził mnie rano
Teraz już tylko szarość, nędza dnia pozostała
Czuję się taka bezradna, zbędna...
Na wszystko zbyt mała

autor

lioness

Dodano: 2004-09-02 20:49:50
Ten wiersz przeczytano 614 razy
Oddanych głosów: 7
Rodzaj Nieregularny Klimat Pesymistyczny Tematyka Życie
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (0)

Jeszcze nie skomentowano tego wiersza.

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

anna

AMOR1988

Ola

aTOMash

Bella Jagódka


więcej »