Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Smutkiem...

Powracając z długiej tułaczki...

Smutkiem nie krzyczącym
w noc głęboką zachodzę
jak zbłąkany wędrowiec
korytarzami lęków
zasuwam czas
odchodząc w ciszę
z zacisniętym w dłoni
życiem.

autor

Brzeginia

Dodano: 2007-09-22 12:51:16
Ten wiersz przeczytano 527 razy
Oddanych głosów: 8
Rodzaj Biały Klimat Melancholijny Tematyka Życie
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (5)

ewik123 ewik123

Radosc i smutek od zawsze nam towarzysza.Smutek nas
spowalnia i wtedy wszystko widzimy w czarnych kolorach
ale na szczescie on mija by zwolnic miejsce radosci.

nureczka nureczka

Czasem musimy się przeprosić ze smutkiem,który potrafi
być balsamem na duszę.Smutek zmusza nas do refleksji
nad życiem.Ciekawie napisane.

Agusiaczek82 Agusiaczek82

Bardzo pięknie i dokładnie ujęte....

użytkownik usunięty użytkownik usunięty

Pewne prawdy jakoś nie mijają, powracają do ludzi
wciąż.
— Jan Paweł II (Karol Wojtyła)

annael annael

Smutna miniaturka... Na szczęście żaden smutek nie
trwa wiecznie i może kiedyś wypuścisz z zaciśniętej
dłoni życie jak ptaka, któremu darujesz przestrzeń...

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

anna

AMOR1988

Ola

aTOMash

Bella Jagódka


więcej »