Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Zmienię się

Obiecuję, że się zmienię.
Będę twarda.
Zbuduję głęboką fosę wokół mego świata.
Nie będzie mostu zwodzonego,
Bo i dla kogo?
Skoro ludzie nie potrzebują mnie,
To ja nauczę się żyć bez nich,
Przestanę potrzebować żyć z nimi, pośród nich, dla nich.
Czy ja to zniosę?
Jak się tego nauczę?
Nie wiem, ale zaczynam od zaraz.
Boże dodaj mi sił.
Kocham ludzi, świat nie dla ich zalet,
Ale pomimo ich wad.
Jak widać, to zdecydowanie za mało.
Fundamenty mojego świata chyba nie są najlepsze.
Myślę, że jestem z innego wymiaru
I połowa mnie tam została.
Dlatego nie umiem znaleźć sobie miejsca w tym świecie.
Czuję się wyalienowana,
Coraz bardziej z każdym dniem.
A mój optymizm wycieka ze mnie
W czarną dziurę – stworzoną przez nieuważnych ludzi,
Która to wysysa ze mnie całą moc.
Jestem u kresu sił,
Nie mam ich skąd zaczerpnąć,
Bo czyste źródła wyschły.
Jestem skazana na zagładę.
Dlatego zmieniam się.
Stanę się taka jak wszyscy,
Szara, nijaka, pusta
W chitynowym niezniszczalnym pancerzu.
Omijając światło, nauczę się żyć w cieniu,
Bez szans na lepszą przyszłość,
Bez przyszłości,
Zawieszona w niebycie,
Z iskrą nadziei,
Że szybko zniknę.

autor

luna_77

Dodano: 2005-03-14 21:30:47
Ten wiersz przeczytano 657 razy
Oddanych głosów: 3
Rodzaj Bez rymów Klimat Melancholijny Tematyka Życie
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (0)

Jeszcze nie skomentowano tego wiersza.

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

anna

AMOR1988

Ola

aTOMash

Bella Jagódka


więcej »