Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Co mi po ludzkiej, zwykłej zawiści

Co mi po ludzkiej, zwykłej zawiści,
Ta do podłości tylko powiedzie.
Prędzej oborę można oczyścić,
Niż z przyjaciółmi przy piwie siedzieć.

Może i twarde wypuszczam słowa,
Ale podparte życia wskazaniem.
Głupotę szybko wypuści głowa,
Ciało zaś męczy z takim zadaniem.

Jak tu inaczej los rozgraniczyć,
Dać wiarę słowu, czy czyn nagrodzić.
A może lepiej pozostać z niczym,
I w grząskie bagno dalej nie wchodzić.

Co do tej ludzkiej, zwykłej zawiści,
Lepiej udawać, że się nie słyszy.
Z głuchoty mogą być też korzyści,
Największe jednak to z błogiej ciszy.





autor

Grand

Dodano: 2015-08-17 00:25:40
Ten wiersz przeczytano 509 razy
Oddanych głosów: 3
Rodzaj Rymowany Klimat Refleksyjny Tematyka Życie
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (1)

użytkownik usunięty użytkownik usunięty

Wymowny i życiowy wiersz,
cóż udając,że się nie słyszy
człowiek z pewnością się nie naraża
na stres...:)
Moim zdaniem w trzeciej zwrotce
uciekło k/ - jak/k tu inaczej...
Miłego dnia Grandzie życzę
bez zawiści:)

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

anna

AMOR1988

Ola

aTOMash

Bella Jagódka


więcej »