Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

marność

w sumie to ja często tak dziwnie piszę, że raz opisowo, a potem nagle w kilku strofach - zwrot do kogoś

rozłożony płatek róży
zapamięta smutna ziemia
i po deszczu blask kałuży
kilka odbić, w nich wspomnienia

-nie płacz nad powiędłą różą
przez kałużę przeskocz w nocy
a dni piękne co się dłużą
miej gdzieś w swej pamięci mocy

mówią że wszystko marne
i nic nowego pod słońcem
lecz serce jeszcze nie czarne
więc trwają uczucia gorące

-a gdy serce bić przestanie
i ujrzysz życia kres
tym co po tobie zostanie
to kilka wyschniętych łez

autor

skraczek

Dodano: 2022-05-14 10:13:02
Ten wiersz przeczytano 161 razy
Oddanych głosów: 10
Rodzaj Rymowany Klimat Refleksyjny Tematyka Życie
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (17)

skraczek skraczek

Podoba mi się pani rozwinięcie tematu, również
pozdrawiam

wolnyduch wolnyduch

Rozumiem z tym symbolem, wszystko przemija, piękno
też, choć są np, zabytki w postaci sztuki, które nie
przemijają przez wiele wieków, a poza tym jeśli się
kogoś kocha, to nawet gdy piękno zewnętrzne przeminie,
my nadal widzimy piękno danej osoby, głównie to
wewnętrzne, ale i to zewnętrzne pamiętamy, dla nas ta
osoba nadal jest piękna, nawet jeśli dla innych tak
nie jest.
Dobrego wieczoru i nocy życzę.

skraczek skraczek

Bardzo dziękuję, pozdrawiam ;)

Marek Żak Marek Żak

Fajny refleksyjny i filozoficzny wiersz o tym, czego
nie unikniemy, a z czym trzeba się pogodzić. A jednak
cząstka nas zostanie w naszych dzieciach więc miłość
jednak zwycięża śmierć. Pozdrawiam

BordoBlues BordoBlues

Oczywiście "znaleźć sens". :)

JoViSkA JoViSkA

Ciekawie o przemijaniu...wszystko ma swój kres, po
niektórych nie zostanie nawet para łez...
Pozdrawiam :)

anna anna

piękno też przemija.

BordoBlues BordoBlues

Nie wiem, czy można napisać coś optymistycznego.
Żyjemy, starając się znaleźć sen, wyższe wartości i
pozostawić po sobie dobre wspomnienia wśród bliskich.
Ale tak naprawdę jesteśmy jak ziarnko piasku, a pamięć
o nas zaginie po trzech, góra czterech pokoleniach.
Jedna osoba na milion coś po sobie pozostawi. Reszta
jest marnością.
Pozdrawiam :):)

Mgiełka028 Mgiełka028

.. rodzimy się, żeby umrzeć.. (wszystko przemija), a
uczucia niech trwają i nigdy nie gasną.. Pozdrawiam :)

skraczek skraczek

Róża nie miała być symbolem miłości, a piękna. Na jej
przykładzie chciałam podkreślić jego przemijalność,
którą jednak nie należy się, bo póki mamy jego
wspomnienie gdzieś w pamięci czy sercu, to gdzieś ono
egzystuje. Natomiast gdy umiera ten „kto pamięta”,
znika wspomnienie po wszystkim co uważał za piękne, bo
nie istnieje już w niczyjej pamięci. :)

wolnyduch wolnyduch

Wszystko co żyje umiera, zarówno ludzie, zwierzęta jak
i rośliny,
w tym kwiaty, ale najważniejsze, aby sobie tego życia
wzajemnie nie skracać, np. poprzez wojny, stresy,
wzajemne dołowanie się, czy np. ścinanie kwiatów,
które mogą rosnąć jeszcze długo w ziemi, choćby w
doniczce.
Tak poza tym, róża, która bywa synonimem miłości, żyje
w nas, w naszej pamięci, nawet, gdy już kogoś nie ma,
jeśli ten ktoś jest dla nas ważny, jeśli nie jest/ nie
było obojętny, zatem nawet, gdy róża zwiędnie, ona
nadal może żyć, msz.
Pozdrawiam, z podobaniem dla życiowego przekazu.

skraczek skraczek

dziękuję bardzo i również pozdrawiam :)

_wena_ _wena_

W filozofii Koheleta człowiek jest słaby i marny, zaś
ziemia i słońce wieczne. Nie ma co płakać nad rozlanym
mlekiem, starajmy się żyć tak, by każdy dzień był dla
nas świętem.
Pozdrawiam serdecznie z podobaniem refleksji :)

skraczek skraczek

„vanitas vanitatum et omnia vanitas”

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Ola

Bella Jagódka

anna

AMOR1988

marcepani


więcej »