Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Mrówka mała

mrówka siedząc na mrowisku
pomyślała: chcę być blisko
bliżej słońca, ptaków, nieba
tego właśnie mi potrzeba

mrówka mała lecz hart ducha
sprawił ,że już nie posłucha
ni królowej ani braci , ni robotnic ani larw
taki w mrówce ducha hart.

siedzi mrówka, medytuje:
może wieżę ja zbuduję,
co dosięgnie Nieba prawie
chyba długo tam zabawię.

Jak myślała tak się stało
zbudowała wierzę cała
i choć była przeogromna
nie sięgnęła wieża słonka.

Mrówka siedząc na jej górze
kombinuje coraz dłużej
myśli , ciężko jej to idzie
i do nieba wciąż nie bliżej.

wtem gdzieś blisko usłyszała
trele piękne -mrówka mała
nieopodal wśród zieleni
ptak wyciągał glistę z ziemi.

nic to mrówki nie zgorszyło
i powiada: by mi było
miło ptaku gdybyś nieraz
mnie na spacer chciał zabierać.

zamiast latać wśród obłoków
tak samotny jak ten sokół
weź mnie a zobaczysz ptaku
ze to lepsze od robaków.

tym sposobem mrówka mała
z dużym ptakiem się zbratała
i latała w jego piórkach
poprzez lasy i podwórka

lecz pewnego dnia tak wiało
że wywiało mrówkę małą
spadła cicho, pośród liści
miała sen- i ten się ziścił.

Nawet jeśli jesteś mikry
to nie krepuj swojej ikry
i się z życiem weź za bary
a nie czekaj na fanfary.

Dodano: 2007-10-01 15:50:57
Ten wiersz przeczytano 759 razy
Oddanych głosów: 3
Rodzaj Rymowany Klimat Ciepły Tematyka Życie
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (0)

Jeszcze nie skomentowano tego wiersza.

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

anna

AMOR1988

Ola

aTOMash

Bella Jagódka


więcej »