Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Natura

Natura ze mną lekko przesadza,
bo przyspieszyła swój durny zegar.
Ja bym na nowo chciał się odradzać,
a coś mi mówi, że z góry zbiegam.

Za chwilę sięgną mnie turbulencje,
z przodem pomylę pędzące tyły.
I tym zakończę własną frekwencję,
a koniec będzie inny, niż miły.

Czy ta natura już oszalała,
takie brewerie wyczyniać ze mną?
Nie jestem przecież postać zbyt mała,
ani tym bardziej postacią ciemną.

Coś osiągnąłem, coś tam przegrałem,
lecz zawsze czułem wielkie pragnienie.
Zawsze marzenia dostojne miałem,
które też miały wielkie znaczenie.

Kto mnie za krzywdy moje przeprosi,
lustro przekornie tylko się śmieje.
Twarz mam zniszczoną, muszę ją znosić,
i ciało, które też się starzeje.

Natura ze mną lekko przesadza,
bo przyspieszyła swój durny zegar…


autor

Grand

Dodano: 2024-02-29 09:45:01
Ten wiersz przeczytano 237 razy
Oddanych głosów: 6
Rodzaj Rymowany Klimat Refleksyjny Tematyka Życie
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (2)

sosna sosna

Czas nas nie oszczędza, ciało się starzeje, a duch
dziecinnieje.

sturecki sturecki

Uniwersalny motyw poetów - uczucie bezradności wobec
działań natury.
Jedni dopiero na starcie, inni się wznoszą, a autor -
nie sam przecież - ma już z góry.
(+)

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

anna

AMOR1988

Ola

aTOMash

Bella Jagódka


więcej »