Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

...Poeta...

Przy wietrze ciepłym

przez cichy las

w wieczorny,gorący letni czas...

Błądzi poeta ze smutkiem na twarzy...


Oczy zamyślone

chłoną piękno świata tak przez ludzi wzgardzone...

Jego oczy łzy zalewają

Usta rzadko uśmiech odwiedzają


Klan wielkiego rodu tę postać otacza


I choć wielu ludzi z nim chleb w miodzie macza

On swe serce ukrywa...to ból

...samotnością się nazywa..

Myślami wciąż wraca w dziecinne strony

gdzie niegdyś dotykał..drzew pnie,korony

Gdzie wsłuchiwał się w mowe kwiatów,szum zbóż kołysanych wiatrem...

Dziś przygniata go siła...

On wie, że do śmierci go będzie gnębiła

Dusza zapłakana

Serce rozpalone

Usta połykają oczu wody słone...

Grudkę ziemi dotyka i choć drżą ręce

oko szuka prawdy
w każdej wnęce...

życie przemija szybko jak trawa zielona

on wie że gdzieś na obczyźnie zapomniany skona....

Bystrooka

autor

Bystrooka

Dodano: 2006-06-25 18:33:45
Ten wiersz przeczytano 422 razy
Oddanych głosów: 7
Rodzaj Biały Klimat Smutny Tematyka Życie
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (0)

Jeszcze nie skomentowano tego wiersza.

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

anna

Ola

AMOR1988

aTOMash

Bella Jagódka


więcej »