Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Poranek, tuż po przebudzeniu

Otwieram oczy i widzę mozaikę
z liści, światła i kolorów świtu
plamki słońca na mojej ręce
poranną rosę we włosach

A kiedy świt nadchodzi już na dobre
szarość poranka odchodzi
pogrąża się w mroku pamięci
uronię łzę
tylko jedną, samotną łzę
za to piękno, tak kruche
tak ulotne

dla tych wszystkich, których chwile w mojej pamięci odeszły wraz z porankiem

autor

nuinwathiel

Dodano: 2006-06-25 00:16:05
Ten wiersz przeczytano 792 razy
Oddanych głosów: 5
Rodzaj Bez rymów Klimat Melancholijny Tematyka Na dzień dobry
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (0)

Jeszcze nie skomentowano tego wiersza.

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

anna

AMOR1988

Ola

aTOMash

Bella Jagódka


więcej »