Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

A to dziwy

Gdy pierwsze jesienne przymrozki spłynęły
i ziemię srebrnymi igłami raniły,
to kwiaty przed chłodem zimowym spoczęły
w zaciszu domowym, by o wiośnie śniły.

Pośród mnóstwa odmian, w skrzyniach ułożonych,
śpią bulwiaste kanny, cebulki gladioli
i jeden krzak róży na pniu przeszczepiony
zmęczony wysiłkiem w czasie letniej glorii.

Żeby życiodajne soki zachowały,
co jakiś czas żona wodą je poiła,
a ostatnio dawno picia nie dostały
więc z wiaderkiem wody garaż odwiedziła.

A tam na patyku, ledwie listków parę,
pokrywało pędy mocno przesuszone,
prawie wszystkie były zielonkawoszare,
tylko jeden liście miał ciemnozielone.

Na samiutkim szczycie złocił się kwiat róży
czyżby jego rozkwit wczesną wiosnę wróżył..?

autor

M.N.

Dodano: 2022-02-05 08:49:29
Ten wiersz przeczytano 1667 razy
Oddanych głosów: 34
Rodzaj Rymowany Klimat Ciepły Tematyka Przyroda
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (32)

Zosiak Zosiak

Taki widok cieszy :)
Miłego dnia.

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

anna

AMOR1988

Ola

aTOMash

Bella Jagódka


więcej »