Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Z okiennicą

Przez okienko w starym domu
sączą słońca się promienie
na stoliku wiśni kwiaty
jak pamiątka lub wspomnienie

Widać magię fotografii
w prostym dzbanie cud żonkile
pusty talerz, kubek kawy
w kadrze z życia zwykłe chwile

W starych domach pokolenia
żyły w nich i wyrastały
ożywiając stronic karty
kiedy człek był jeszcze mały

W wyobraźni widzę w izbie
murowany piec, kołyskę
z drewna ławę, stół z potrawą
i drewnianą obok łyżkę

Na zapiecku kocur bury
grzeje swoje stare kości
poetycka we mnie dusza
pejzaż maluje przeszłości

Inspiracją do tego wiersza było zdjęcie starego domu i okna z okiennicą!

autor

Gregcem

Dodano: 2020-03-26 11:40:52
Ten wiersz przeczytano 190 razy
Oddanych głosów: 15
Rodzaj Rymowany Klimat Melancholijny Tematyka Życie
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (14)

skorusa skorusa

...żal za czasem który minął... domy które miały
duszę...pozdrawiam

Kazimierz Surzyn Kazimierz Surzyn

Ładnie, a ja pamiętam zapach i smak chleba, który
piekła babcia, smarowanego masłem, które z kolei
wyrabiała w maśniczce, pozdrawiam serdecznie, udanego
wieczoru.

sari sari

Można zamknąć oczy i wyobrazić sobie ten dom...
klimatyczny wiersz :-)

zielonaDana zielonaDana

Trudno nie mieć sentymentu do takich wspomnień z
dzieciństwa.
Bardzo przyjemny klimat :)

Gminny Poeta Gminny Poeta

Takie prawdziwe i przekonywujące obrazy:)))

karmarg karmarg

Piękny obraz malowany słowami - stare domy miały
magiczny klimat...
pozdrawiam:-)

Dziadek Norbert Dziadek Norbert


Wiersz wspomnienia wywołuje,
czasów które już nie wrócą,
swą urodą nas czaruje,
bardziej ciesząc, lekko smucąc.

Tylko chwalić, serdecznie pozdrawiam
życząc miłego wieczoru :)

Sotek Sotek

Twój wiersz przywołuje we mnie wspomnienia z dawno
minionych lat. Do podobnych widoków powracam z
sentymentem budząc w sobie tęsknotę.
Pozdrawiam.
Marek

Wiktor Bulski Wiktor Bulski

Pięknie! - w takim klimacie wyrastały całe
pokolenia... - na ludzi. Po częsci - rekwizyty dzisiaj
musimy mieć inne. - Jednak musża i - mają - duszę:coś
jak niemwlę (lub lalka) w beciku, kołysce. - Na
teatralnych deskach- pozostając rekwizytem są srodkiem
przekazu. - Mówią.
Wiersz piękny:)

anna anna

przeniosłeś mnie w czasie- miłe uczucie.

alicja koperek alicja koperek

Piękny! Rzadko jestem tu zachwycona jakimś wierszem.
Pozdrawiam.

Halina Kowalska Halina Kowalska

Po takim starym domu moich dziadków pozostały tylko
wspomnienia i fundamenty /nowy właściciel/...ale warto
wspominać atmosferę tamtych lat...pięknie i obrazowo
przekazane słowami pisanymi...pozdrawiam serdecznie.

Marek Żak Marek Żak

Czasami przejeżdżam obok domu, w którym mieszkałem.
Ludzie zostali w moim sercu, a reszta to mury.
Pozdrawiam.

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Ola

Bella Jagódka

AMOR1988

marcepani

(OLA)


więcej »