Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

PROŚCI POECI

podnosić się
jak Feniks z popiołów
upadać na kolana
już nie mam siły

iść w stronę słońca
z nadzieją od głupich
szukać sensu w odchodzeniu
to za trudne

patrzeć na cierpiących
wierząc że podzielają mój ból
wyrywać kartki z kalendarza
licząc że czas zadziała wstecz
tylko naiwni tak mogą

i prości poeci
tacy jak my
którym wciąż życia za mało

Dodano: 2017-01-19 13:43:48
Ten wiersz przeczytano 251 razy
Oddanych głosów: 9
Rodzaj Biały Klimat Refleksyjny Tematyka Życie
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (9)

Adelaa Adelaa

Myślę podobnie i bardzo serdecznie pozdrawiam

AMOR1988 AMOR1988

Prości poeci to my.

Roxi01 Roxi01

rozumiem przekaz i wart jest opisania tylko pierwsze
co mi się nasuwa po przeczytaniu to lekki chaos w
wersach

karili karili

ujmująca prostota

lasthope lasthope

bardzo ładnie o poezji, która ma wiele twarzy :)

_wena_ _wena_

Ciekawy wiersz.
Nie aspiruję do bycia poetką, wystarczy, że jestem
wierszokletką, wstawiam swoje wierszyki na Beju, z
nadzieją, że niektórym czytelnikom będą się podobać.
Pozdrawiam :)

stary stary

Poezja ma wiele twarzy i schematów poprawności. Ja
szukam w niej nowego spojrzenia na budowanie
przyszłości chociaż nie tylko. Cenię piękno myśli,
uczuć, przyrody i swobodnego wyrażania myśli.

Zenek 66 Zenek 66

Ciekawa refleksja życiowa - wiele prawdy Pozdrawiam

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Ola

Bella Jagódka

AMOR1988

marcepani

(OLA)


więcej »