Tu i teraz / potem
Z szuflady.
koniec pewnie bliski
dziwnie odwiedzać miejsca
wypełnione słowem
przesiąknięte dawną myślą
tamte chwile chowają się za plecami
na skraju życia czas
wypluje dni jak zęby
przemaluje włosy
pomyli nam kroki
we własnych piwnicach
Komentarze (55)
Tylko skąd eiadomo, że to skraj życia...może wszelkie
symptomy nie msją atestu i mylne dane podają...
pozdrawiam serdecznie
z przyjemnością, choć smutny bardzo+:) pozdrawiam
serdecznie
Bardzo dobrze przemyślane słowa...Pozdrawiam
Taak zmusza do refleksji człowiek popada w lekką
zadumę. Ciekawy ...
Zmusza do refleksji..
Pozdrawiam
mija czas ten obok i ten w nas a my wciąż tacy sami
Nie wiem jak to będzie na tym skraju życia, mam
nadzieję, że jeszcze mam nań trochę czasu,
msz dobry wiersz, zwłaszcza zakończenie bardzo mi się
podoba -
"na skraju życia czas
wypluje dni jak zęby
przemaluje włosy
pomyli nam kroki
we własnych piwnicach"
Dla mnie super:)
Miłego dnia życzę :)
Interesujące jest to,co zostało napisane, pozdrawiam:)
nadejdą takie dni,,pozdrawiam :)
w piwnicach?
nigdy tak nie myślałam...
ciekawie
Dobry wiersz z niewesołą ale jakże prawdziwą
refleksją...
Witaj, podoba sie wiersz, czas nie zwraca uwagi na
nas, biegnie swoim trybem, nichcacy zabierajac nas ze
soba w przyszlosc, pozostawiajac, nasza przeszlosc.
Pozdrawiam serdecznie.:)
... można pomylić kroki nawet we własnych piwnicach...
to prawda. człowiek jest skomplikowany, szaleństwo
bliskie, a normalność pojęciem względnym, odbicie
twarzy w lustrze bywa względne, a to co się dzieje pod
podłogą, powłoką... Nad czym w ogóle mamy władzę,
jeśli nawet nie tam...
Ech życie, życie, nie pieści nas, podoba się z
plusikiem pozdrawiam
Smutno.
Pozdrawiam