Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Więc jednak

stary jak swiat ten twor mojego umyslu...

Więc jednak,
Ktoś inny zakłócił me szczęście,
Szczęściem mym była, choć jedna myśl krótka- Może Mą będzie?
Wtem nagle jak grom, co odebrać i życie może i dobytek cały,
Skruszył me serce, które przedtem szczęśliwe,
Teraz wije się w okropnych mękach,
Mąk tych nie zżuci ni szczęście ni miłość,
One będą trwały,
Trwały będą aż do momentu, w którym zapomni me serce boleśnie skruszone,
Które czekało momentu by okazać swą miłość, swe ciepło,
Nie przyjedzie to prędko,
Gdyż serce raz zranione pamięta zawsze swoich Mąk udrękę,
I zapomnieć nie może, chociaż prób jest wiele wymazać z pamięci tą Apokalipsę.

Wymazać nie może, bo pamiętać musi, czy chce czy nie chce tego,
By nie popełnić błędu temu podobnego,
By nie zakochać się znowu w złej osobie,
By nie uwielbiać jej ponad swoje życie,
I zapisze sobie na zawsze te słowa:
Musze pamiętać, choć pamiętać nie chce, by nie popełnić błędu temu podobnego!!!

autor

Godevil

Dodano: 2007-04-25 22:44:11
Ten wiersz przeczytano 258 razy
Oddanych głosów: 3
Rodzaj Bez rymów Klimat Pesymistyczny Tematyka Miłość
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (0)

Jeszcze nie skomentowano tego wiersza.

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Ola

Bella Jagódka

AMOR1988

marcepani

anna


więcej »