WODA
Jestem wodą
którą ogrzejesz dłonie
przeciekam ci przez
palce
jak czas
resztki wspomnień
osuszysz
papierowym ręcznikiem
nie zostanie
ślad
autor
![](/res/img/layout/nib_green.png)
![](/upload/avatars/49/49384_m.jpg)
ZOLEANDER
![](/res/img/layout/nib_green.png)
![](/res/img/layout/nib_green.png)
Dodano: 2014-04-03 09:54:03
Ten wiersz przeczytano 1283 razy
Oddanych głosów: 25
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
Komentarze (29)
Jesteś wodą? Ciekawe. Porównujesz chyba czas -a
raczejjego nieustanny bieg - czyli pospiech na co
dzień - z ciepłem? O raju. Nie widzę związku. Dla mnie
pośpiech to wybacz- tortura... Od tego jestem chory...
Jurek
Bardzo ładnie o tym, co było dawno i piękne.
ładnie
jestem wiatrem,
który na wskroś przenika,
ciało dreszczem popieści
i znika:))
jestem huraganem,
który uczuciem oplata
unosi na szczyt doznań
i zmiata (ucieka) :))
Ładnie, choć smutno, o przemijaniu uczuć. Miłego dnia.
smutny prawdziwy wiersz pozdrawiam
Lubię taką nutę - cichą pełną zadumy - wymuszającą
zatrzymanie czasu by spojrzeć " za plecy " - słowa
mają moc tylko trzeba je połączyć - tak jak w Twoim
wierszu ...
Ładny wiersz, smutny. Często tak jest, że dla ludzi
wokół jesteśmy jak woda i powietrze. Niestety.
Fajna miniaturka :)
Podoba się.
a jak ogień się z wodą spotka, to . . . :). Serdecznie
pozdrawiam
Ladnie:)
woda to żywioł piękna każdy nią jest
fajnie,