Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Cień mojego cienia

pewnej mroźnej, śnieżnej zimy...

Dusza stopniała
jak płatek śniegu
na dłoni
pozostał po niej
mokry ślad
na policzku...

Mój cień jest samotny
biały wśród bieli zimy
Zamrożone zmysły
uczucia zapadłe w sen zimowy

Wszystko jest takie spokojne...

I tylko pamięć lata
nie pozwala mi stać się
cieniem własnego cienia...

Miłość zabrał lodowaty wiatr
niosący śnieżne gwiazdki
Zieleń Twych oczu
zastąpiły kwiaty mrozu

Wszystko jest takie spokojne...

I tylko cichy ból
nie pozwala mi stać się
cieniem własnego cienia...

Dusza stopniała
jak płatek śniegu
na dłoni
pozostał po niej
mokry ślad
na policzku...

W tej łzie
ostatniej
jest cały płomień
mojej tęsknoty
zamknięty
w kryształku lodu...

autor

Efemeryda

Dodano: 2007-01-16 00:50:39
Ten wiersz przeczytano 473 razy
Oddanych głosów: 19
Rodzaj Bez rymów Klimat Melancholijny Tematyka Życie
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (0)

Jeszcze nie skomentowano tego wiersza.

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Ola

anna

Bella Jagódka

AMOR1988

marcepani


więcej »