Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

W dali

[... tam nie ma nic, lecz jest i wszystko...]

Wyjść za drzwi
i przed siebie iść
tak długo
tak długo aż nie będzie nic!

za dom mieć błękit nieba
za obiad pajdę chleba
za dom ziemi zieleń
na dobranoc zachodu czerwień

Wyjść za drzwi
i przed siebie iść
tak długo
tak długo aż nie będzie nic!

w upał dla ochłody
wejść w głębokie wody
płynąć aż do dna
aż zniknie ostania łza!

w mróz dla ogrzania
przy ognisku siedzieć do rana
aż ręce znów przemówią
zapełnią się w zimie, czerwoną różą

Wyjść za drzwi
i przed siebie iść
tak długo
tak długo aż nie będzie nic!

gdy usta
nie znajdą już ust

Dniu, który mam nadzieje, że nigdy nie nadejdzie...

autor

Nibyktoś

Dodano: 2005-03-17 23:34:40
Ten wiersz przeczytano 500 razy
Oddanych głosów: 7
Rodzaj Rymowany Klimat Smutny Tematyka Miłość
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (0)

Jeszcze nie skomentowano tego wiersza.

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

anna

Ola

Bella Jagódka

AMOR1988

marcepani


więcej »