Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Idę…

Mówisz,
świat oszalał,
być może,
lecz ja z tego drwię,
z poczuciem godności,
z szacunkiem w plecaku,
kopiąc kamyk na drodze,
przez życie mknę.
Idąc zbieram chleb,
na drodze leżący,
ludzie czasami kopią mnie,
jednak ja z tego drwię.
Kiedyś ,
ktoś zatrzyma mnie,
powie ,
starczy tego,
zostań przy mnie,
proszę cię…
wtedy ja zatrzymam się,
złapie oddech ,
i zjem chleb…

autor

BANITA

Dodano: 2008-09-19 22:33:09
Ten wiersz przeczytano 458 razy
Oddanych głosów: 2
Rodzaj Rymowany Klimat Rozmarzony Tematyka Życie
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (0)

Jeszcze nie skomentowano tego wiersza.

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

anna

Ola

Bella Jagódka

aTOMash

marcepani


więcej »