Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Nie pytaj

Tyle mi zawsze brakowało.
Modlitwy nie pomagały
i przestałam wierzyć.

Miałam kiedyś psa, wiesz?
Kochałam go.
Nie jak psa.
Jak osobę,
która unosi się ponad wszystkimi.
Odszedł.
Pytasz czy mnie to bolało?
Nie pytaj,
nie zrozumiesz.
Ten ból jest ci nadzwyczajnie obcy.

Nie płacz,
nie warto.
A powiedz mi,
czy warto się śmiać,
widząc na sobie tyle cierpienia?
Będziesz wtedy Ty uśmiechnięty?

Dodano: 2008-10-21 17:55:51
Ten wiersz przeczytano 599 razy
Oddanych głosów: 3
Rodzaj Bez rymów Klimat Smutny Tematyka Samotność
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (1)

Ewa1 Ewa1

Tak wiele bólu. Bardzo trudno rozmawiać z kimś, kto
cierpi. Ze strachu, by nie zranić jeszcze bardziej. Ze
wstydu, że jest mi lepiej. Z bezradności, bo nie umiem
pomóc, nie wiem jak.

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

anna

AMOR1988

Ola

aTOMash

Bella Jagódka


więcej »