Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Posrod ludzi kameleonow

A na twarzy znow przyklejony usmiech
I do duszy krzycze: Posc mnie!!!
Nie moge uwolnic sie od samotnosci
Moje serce umiera bez milosci w nicosci
Zrozumialam, ze obcy mi sa przyjaciele
Mych lez nie zostalo juz za wiele
Posrod tylu ludzi jestem sama
Samej sobie jakos odebrana
Kazdy ludzki gest jest falszywy
Ich serca juz dawno zgnily
I nie mam sily zaufac komukolwiek
By krople juz nie padaly z pod powiek

Za duzo osob mnie zranilo... "Posrod ludzi kameleonow"- nie umiem dostrzec nawet siebie

autor

biały motyl

Dodano: 2007-02-08 13:49:01
Ten wiersz przeczytano 642 razy
Oddanych głosów: 11
Rodzaj Rymowany Klimat Pesymistyczny Tematyka Przyjaźń
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (0)

Jeszcze nie skomentowano tego wiersza.

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

anna

AMOR1988

Ola

aTOMash

Bella Jagódka


więcej »