Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

ŚMIERĆ W GÓRACH

Schodzimy z góry
Do bazy.
W wielkiej chwale.
Co ci jest? Słabnę!
Nie mogę oddychać.
Ręce zamarzły mi na kość.
Jestem przy Tobie!
Podaj rękę!
Odpocznij.
Wiatr się zmaga,
Mróz szaleje po górach,
Jak złoczyńca.
Stopniowo zamarzamy jak bryła lodu,
Tracimy świadomość.
Każdy krok może być ostatni!
Szczeliny pod śniegiem są jak wilcze jamy?
Pożerają ludzi.
Żywioł nie ma litości,
Jak dzika bestia rozszarpuje nasze ciała.
Prysła wszelka nadzieja!
Nie ma już nas wśród żywych.
Śpimy spokojnie.
Przytuleni do siebie,
Jak kłębek nici.
Góry są kochane!
Kryją w sobie pożądanie.
Lecz mogą też,
Odebrać ludziom życie!

Wiersz jest poświęcony Polskim himalaistom którzy zdobyli szczyt góry schodząc z gór do bazy zaginęli bez śladu. Nigdy o was nie zapomnimy, będziecie zawsze w naszych sercach

autor

darek

Dodano: 2013-03-11 09:34:34
Ten wiersz przeczytano 1196 razy
Oddanych głosów: 2
Rodzaj Obrazkowy Klimat Smutny Tematyka Śmierć
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (5)

becik becik

wiersz wzruszajacy, dajacy przezycie jest ładny podoba
mi sie choc jest troche smutny

ktosiek ktosiek

wiersz piękny, oddający głębię przeżyć tej sytuacji.
każdy kto ma odrobinę empatii zrozumie co autor czuł i
co chciał przekazać w tym utworze.

ReedDżej ReedDżej

Jak już chce się cokolwiek poświęcać tym ludziom to
niech to będzie naprawdę dobre a nie taki gniot.

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

anna

Ola

Bella Jagódka

AMOR1988

marcepani


więcej »