Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Nieprawda

Dla moich fałszywych przyjaciół i prawdziwych wrogów:)

Przygnębione myśli i smutne wspomnienia usypiają mój umysł.
Deszcz pełen goryczy i łzy wielkie żalu zabijają po kolei każdy zmysł.

Świat wydaje się taki przykry i ponury.
Jakby słońce nie świeciło a radość przysłaniały cierpienia chmury.

Słyszę tylko oszalałą wżawę i klasowy krzyk.
Przez me serce przelewa się bolesny tęsknoty łyk.

Za tym co mogło być i za tym co było.
Za tym co już nie powróci, aby się nigdy nie skończyło.

Siedzę na rozdrożu życia dróg.
Kto jest fałszywy przyjaciel, a kto prawdziwy wróg.

Ma dusza jest zbłąkana, a serce coraz bardziej rozdarte.
Zastanawiam się co naprwadę w życiu poświęceń jest warte.

Czekam jak obudzi się słońce i wleje w mą pustkę promyczek nadzei.
Będę wiedzieć co kocham i co jest kochane, tak jak inni wiedzieli.

autor

paulcia

Dodano: 2008-05-20 18:46:36
Ten wiersz przeczytano 255 razy
Oddanych głosów: 1
Rodzaj Rymowany Klimat Smutny Tematyka Życie
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (0)

Jeszcze nie skomentowano tego wiersza.

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Ola

Bella Jagódka

anna

AMOR1988

marcepani


więcej »