Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Nigdy wam...

Wyszedłszy z domu, leży przygnieciony
Bezkresnym pięknem szyderczych uśmiechów.
Podniósłszy się z ziemi, mknie oślepiony,
Wzrokiem tysięcy skupionych w bezdechu...

Niepokój...

Spojrzawszy za się, spogląda na słońca
Blask wiekuisty, jemu nie dostatni.
Spostrzegłszy światło na ulicy końcach,
W cieniu się kryje, brak mu duszy bratniej...

Samotność...

Usiadłszy na ziemi, twarz kryje w ramionach,
Tęskniąc do drugiej połowy całości,
Pragnąc jedynie, by skryć się w ramionach...
Życiem są chwile, cierpieniem wieczności...

Ostateczność...

Pochwyca kamień i na murze kreśli,
Słowa bolesne nie tylko dla niego:
"Życie na stole pijanego cieśli
Nie daje szczęścia. Nie daje niczego."

autor

seba-yimmy

Dodano: 2008-04-10 15:32:56
Ten wiersz przeczytano 492 razy
Oddanych głosów: 2
Rodzaj Rymowany Klimat Dramatyczny Tematyka Samotność
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (0)

Jeszcze nie skomentowano tego wiersza.

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Ola

Bella Jagódka

AMOR1988

marcepani

anna


więcej »