Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Ocean łez

Gdy tonę we własnym łez oceanie,
ni lądu, ni gwiazdy polarnej nie wyglądam,
bo donikąd zdążam
Na nic mi kompas i map zwoje,
gdyż straciłam szczęście swoje
Tylko mrocznej czeluści otchłanie,
i gdy spoglądam na nie
śmierci przejmują mnie dreszcze,
ale ja wciąż żyje jeszcze.
Niechże już me oczy zamkną się na wieki,
niechże już ciężkie staną się powieki,
A ciało moje bezwładu niech padnie,
a nie żyje tak nieporadnie.
niechaj sen wieczny mnie zmorzy
i duszę moją w łożu ułoży.
Ja zamknę oczy w słodkim ukojeniu,
i marzyć będę o Bożym zbawieniu,
Ale gdy otwieram oczy,
widzę tylko czeluści otchłanie
i gdy spoglądam na nie,
śmierci przejmują mnie dreszcze,
Niestety ja żyje jeszcze.

autor

motylek55

Dodano: 2008-05-24 19:03:57
Ten wiersz przeczytano 441 razy
Oddanych głosów: 4
Rodzaj Rymowany Klimat Melancholijny Tematyka Śmierć
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (1)

GrażynaB GrażynaB

Przeżywam to samo, niestety żyję jeszcze choć marzenie
mam tylko jedno, paść w ramiona mojego męża. Ciagle
czekam ... wierzę, uda się ...

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Ola

Bella Jagódka

AMOR1988

marcepani

anna


więcej »