Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Późna jesień

Niebo pokryły ołowiane chmury,
ciężkie krople deszczu spływają z dachu
słychać tylko wiatru westchnienia i gwizdy.
Podwórko smutno poszarzało.
Pod nogami stosy zmieszanych z błotem liści,
gdzieś znikły wszystkie wesołe barwy,
zimno przenika przez ubranie,
niesmiałe słońce nie grzeje wcale.
Szron rankiem sprawia,że zielona trawa
staje się krucha i srebrzysta.
Na chwilę jakiś spóźniony liść
zawiśnie w powietrzu nim opadnie,
porywa go silniejszy podmuch,
pędzi,gna,w kałuży go zostawia.
Gdy cię dopadnie
smutek w takiej chwili
spójrz w twoim pokoju
jasno świeci światło.
Ktoś bliski ci i drogi
krząta się w mieszkaniu.
Nie jesteś sam,
masz rodzinę,przyjaciół.

proszę piszcie komentarze

autor

ewka12

Dodano: 2008-01-24 12:35:59
Ten wiersz przeczytano 594 razy
Oddanych głosów: 7
Rodzaj Bez rymów Klimat Rozmarzony Tematyka Przyroda
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (4)

Beniaewa Beniaewa

Kocham jesień, to miłość bezwarunkowa...tu znów
spotkałam szarugi opis piękny, kochany choc za ciepło
mieszkania oddany...ale to je to+

bajka bajka

Cudownie opisana, wymalowana jesień. Och...gdyby był
konkurs na wiersz jesienny...duże szanse. Pozdrawiam
ciepło.

Szepczę Szepczę

W istocie, często poddając się bólowi, rozterkom nie
zauważamy tych najbliższych, którzy wtrwale są obok...

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Ola

Bella Jagódka

anna

AMOR1988

marcepani


więcej »