Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Rilke

Nad lasem ciągną chmury jak armia bez wodza
Błotnista ziemia chłonie wiatru chłodny dotyk
Ludzie o pustych sercach chronią się w wąwozach
Bezsennych ulic lśniących od złudnej pozłoty
Śniada kobieta klęczy przy hali targowej
Świadoma swej porażki nie podnosi wzroku
Czasem ktoś rzuci grosik ktoś ugodzi słowem
Poeta dał jej różę zerwaną o zmroku

autor

safiak131

Dodano: 2009-05-12 12:15:28
Ten wiersz przeczytano 362 razy
Oddanych głosów: 7
Rodzaj Rymowany Klimat Romantyczny Tematyka Sztuka
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (4)

mmama mmama

"świadoma swej porażki nie podnosi wzroku
czasem ktoś rzuci grosik ktoś ugodzi słowem
Poeta dał jej różę zerwaną o zmroku"
znieczulica jest wokół takich ludzi ogromna
gest poety był nadwyraz piękny bo takie zachowanie
przystoi kazdemu nie tylko poecie ale dobrze że od
niego powiało serdecznym sercem
ważny temat

ILL ILL

intrygujący ,ciekawa treść .,podoba mi się

erka erka

"Różo, sprzeczności czysta..."- przepięknie! Żal
kobiety tej, żal okrutnie...

yamCito yamCito

"poeta dał jej różę zerwaną o zmroku"...poeta to
zawsze potrafi zaskoczyć.....dla mnie bomba

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Ola

Bella Jagódka

AMOR1988

marcepani

(OLA)


więcej »