Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Słowa

Słońce znikło gdzieś w ciemności,

Niespokojną duszę wciąż targa sumienie.

Siedzę – łzy ulatują jak chwile miłości,

Starczy mała chwilka krótkie serca mgnienie.

Życie płynie poza światem pełnym zdarzeń,

Gdzieś zgubiłem siebie sam.

Sam – z głową pełną nierealnych marzeń,

Nie wiem co robić mam.


Światło latarni oświeca ulice,

Idę gubiąc się w myśli hałasie.

Wiatr – chmurą zakrył nieba źrenicę,

Gwiazdy zbladły w ciemnej masie.

Kolejny raz zatracam sens podróży,

Potykając się o własne złudzenia.

Twarz – odbiła się w tafli kałuży,

Dla mnie to już bez znaczenia.


Ciepłe łóżko już pościelone,

Naftowej lampki dogasa żar.

Nadchodzi czas zamknąć powieki znużone,

Sen – kara to czy dar?

Ostatnie na papier przelane słowa,

Piórem co brak w nim atramentu.

Jak lampki żar dogasa dnia zmowa,

Pióro – na ziemię spadło w czas Anielskiego zamętu...

autor

MyszAs

Dodano: 2007-01-04 19:32:18
Ten wiersz przeczytano 266 razy
Oddanych głosów: 1
Rodzaj Rymowany Klimat Dramatyczny Tematyka Miłość
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (0)

Jeszcze nie skomentowano tego wiersza.

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Ola

Bella Jagódka

AMOR1988

marcepani

(OLA)


więcej »